คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 345/2495

โจทก์ฟ้องขอให้ศาลขับไล จำเลยออกจากห้องเช่าของโจทก์ศาลพิพากษายกฟ้องโดยอาศัยเหตุว่าฟ้องของโจทก์ไม่กล่าวอ้างถึงเหตุใดเหตุหนึ่ง ทีทำให้โจทก์มีสิทธิฟ้องขับไล่ โจทก์จึงมาฟ้องใหม่อ้างว่า จำเลยผิดสัญญาเช่าโดยเอาห้องไปให้เช่าช่วง ขอให้ขับไล่ ดังนี้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำ ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา 148

โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องของโจทก์ โดยว่าจำเลยผิดสัญญาและให้เช่าช่วง จำเลยปฏิเสธว่ามิได้ผิดสัญญา และต่อสู้ว่ฟ้องซ้ำ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยทั้ง ๓ และ บริวารออกจากห้องพิพาท จำเลยที่ ๑ - ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ - ๓ ฎีกา ศาลฎีกาตรวจประชุมปรึกษาคดีแล้ว ข้อที่ว่าฟ้องซ้ไนั้น เห็นว่าไม่เป็นการฟ้องซ้ำ เพราะในคดีก่อนศาลพิพากษายกฟ้องโดยอาศัยเหตุว่าฟ้องของโจทก์ ไม่กล่าวอ้างถึงเหตุเหตุเหนึ่งที่ทำให้โจทก์มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยได้ตามกฎหมาย ซึ่งเป็นคนละประเด็นและคนละเหตุกับฟ้องคดีนี้ ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ จึงพร้อมกันพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 345/2495 นายบุญเป้ง ตั้งศิริพัฒน์ โจทก์ นายแหลม แอบเสลา ที่ 1, นายเมือง แอบเสลาที่ 2, นายเปลี่ยน แอบเสลาที่ 3 จำเลย