คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 43-44/2495

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากตึกเช่าของโจทก์ และเรียกค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ขับไล่จำเลยระหว่างจำเลยฎีกา ไฟไหม้ตึกเช่ารายพิพาทหมดสิ้น ดังนี้เมื่อปรากฏว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเท่าจำนวนค่าเช่า ซึ่งจำเลยจำต้องใช้ให้โจทก์จนเกิดเพลิงไหม้ เมื่อตึกเช่าหมดสิ้นไปจำเลยก็ไม่จำต้องใช้ค่าเสียหายภายหลังจากเพลิงไหม้อีก ไม่มีประโยชน์ที่ศาลฎีกาจะชี้ขาดคดีต่อไป ศาลฎีกาย่อมพิพากษาให้ยกฎีกาเสียได้

คดี ๒ สำนวนนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ชับไล่จำเลยออกจากตึกเช่า และเรียกค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลย นายจ๋งจำเลยฎีกา ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ปรากฏว่าตึกเช่ารายพิพาทได้ถูกเพลิงไหม้ไปหมดสิ้นไปเมื่อวันที่ ๑๕ ธันวาคม ๒๔๙๔ เหลือแต่ที่ดินว่างเปล่า ค่าเสียหาย ศาลอุทธรณ์ก็บังคับให้จำเลยใช้เท่าจำนวนค่าเช่าที่จำเลยต้องให้โจทก์ จนเกิดเพลิงไหม้เมื่อตึกเช่าหมดสิ้นไป จำเลยก็ไม่ต้องใช้ค่าเสียหายหลังจากเพลิงไหม้อีก ไม่มีประโยชน์จะชี้ขาดคดีนี้ต่อไป จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย ส่วนสำนวนนายจุ้ย เกียกจำเลยๆ ขอถอนฎีกาไป ศาลฎีกาอนุญาตให้ถอนฎีกาได้ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 43 - 44/2495 นางเจือจันทร์ สุพรรณาจนนท์ โดยนายเลี้ยง แซ่แต้ ผู้รับมอบอำนาจ โจทก์ นายจุ้ยเกียก แซ่โง้ว จำเลย นายจ๋ง แซ่อึ๊ง จำเลย