คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1191/2496

โจทก์จำเลยต่างร่วมกันเช่าห้องอยู่อาศัยและค้าขายร่วมกันรวม 2 ห้อง อยู่มาโจทก์ไม่อยู่ จำเลยกั้นห้องเช่าแบ่งให้ คนอื่นเช่าแทนเสีย 1 ห้อง โจทก์กลับมาจึงฟ้องจำเลยขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าที่ยังเหลือ และเรียกค่าเสีย หาย คดีถึงที่สุดโดยศาลพิพากษายกฟ้อง โจทก์กลับมาฟ้องจำเลยใหม่โดยฟ้องผู้ให้เช่าและผู้เช่าห้องพิพาทแทนเป็น จำเลยด้วย โดยโจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่าห้องที่จำเลยให้ผู้เช่าเช่าแทนไปนั้น โจทก์มีสิทธิการเช่าอยู่ ขอให้จำเลย กับผู้ให้เช่า ผู้เช่าแทน ร่วมใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ดังนี้คดีฉะเพาะจำเลยเดิม ย่อมเป็นฟ้องซ้ำ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์จำเลยเป็นผู้เช่าห้องพิพาทร่วมกัน แต่การที่จำเลยเอาห้องพิพาท ไปให้ผู้อื่นเช่าแทนต่อไปนั้น ผู้ให้เช่าไม่ต้องรับผิด ดังนี้ผู้ให้เช่าซึ่งถูกฟ้องเป็นจำเลยด้วยจะฎีกาว่า ความจริงจำเลย เป็นผู้เช่าแต่ฝ่ายเดียว โจทก์ไม่ได้เป็นผู้เช่าร่วมด้วย ดังนี้ข้อโต้เถียงดังกล่าวย่อมไม่ทำให้ผู้เช่ากลับแพ้คดีนี้ได้ ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยข้อเท็จจริงดังกล่าวให้./

โจทก์ฟ้องว่าโจทก์กับสามีจำเลยที่ ๒ เช่าห้องจากจำเลยที่ ๑ ไว้ ๒ ห้อง คือห้องหมายเลข ๐๒๐, ๐๒๒ ต่อมาโจทก์ไปธุระที่ กรุงเทพฯเสีย จำเลยที่ ๑ - ๒ คบคิดกันเอาห้องเช่าเลที่ ๐๒๐ ไปให้จำเลยที่ ๓ เช่าเสีย จึงขอให้ศาลพิพากษาว่า โจทก์มี สิทธิเช่าห้องเลขที่ ๐๒๐ ดังกล่าว และขับไล่จำเลยที่ ๓ ออกไป ถ้าไม่สามารถจะบังคับได้ก็ให้จำเลยร่วมกันใช้ค่าเสียหาย ให้โจทก์ ๙,๐๐๐ บาท ฯลฯ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยที่ ๒ ผู้เดียวต้องรับผิด ส่วนจำเลยอื่นสุจริตจึงพิพากษาแก้ให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าเสียหาย ๕๐๐ บาท แก่โจทก์นอกนั้นยืน จำเลยที่ ๑ - ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อฎีกาของจำเลยที่ ๑ ที่ขอให้วินิจฉัยว่า จำเลยที่ ๒ เป็นผู้เช่าห้องพิพาทแต่ผู้เดียว โจทก์มิได้ร่วมเช่า ด้วยนั้น เมื่อศาลล่างวินิจฉัยให้จำเลยที่ ๑ ชนะคดีแล้ว เพียงข้อโต้เถียงว่าโจทก์เช่าห้องร่วมกับจำเลยที่ ๒ หรือจำเลยที่ ๒ เช่าฝ่ายเดียว ไม่ทำให้จำเลยที่ ๑ กลับแพ้คดีนี้ได้ จึงไม่ต้องวินิจฉัยฎีกาของจำเลยที่ ๑ ส่วนฎีกาของจำเลยที่ ๒ ในเรื่องฟ้องซ้ำนั้นเห็นว่าโจทก์ฟ้องคดีก่อน เพราะจำเลยที่ ๓ ได้เช่าห้องเลข ๐๒๐ อย่างเดียว กับคดีนี้ ต่างกันเพียงว่าคดีก่อนโจทก์ขอให้ขับไล่จำเลยที่ ๒ ออกจากห้องเลขที่ ๐๒๒ ส่วนคดีนี้ขอให้ขับไล่จำเลยที่ ๓ ออก จากห้องเลขที่ ๐๒๐ คดีก่อนโจทก์เรียกค่าเสียหายจากจำเลยที่ ๒ เป็นเงิน ๕๐๐ บาท คดีนี้เรียกค่าเสียหายจากจำเลยร่วม กัน ๙,๐๐๐ บาท คดีของโจทก์จึงเป็นฟ้องซ้ำ จึงพิพากษาแก้ให้บังคับคดี ตามศาลชั้นค้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1191/2496 นางมาก พานารถ โจทก์ นางศรี คุณะเกษม ที่ 1, นางสร้อย แซ่อั่ง ที่ 2 นางอั้งเกย แซ่อั๋ง ที่ 3 . จำเลย