คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 17/2496

ประมวลกฎหมายแพ่ง ฯ มาตรา 1477 ที่บัญญัติว่า สามีหรือภริยาไม่มีอำนาจทำพินัยกรรม์ยกสินบรคณห์ให้ผู้อื่นเกินกว่าส่วนของต้นนั้น ถ้าปรากฎว่า ภริยาหรือสามีรู้เห็นยินยอมในการที่อีกฝ่ายหนึ่ง ทำพินัยกรรม์ยกสินบริคณห์ทั้งหมด ทั้งตนเองก็เป็นผู้มีส่วนรับพินัยกรรม์มากกว่าคนอื่น และได้รับผลแห่งพินัยกรรม์-มาหลายปีแล้ว ดังนี้ ผู้รับพินัยกรรม์คนอื่นย่อมจะไม่มีสิทธิมาคัดค้านในข้อที่ว่าสามีหรือภริยาทำพินัยกรรม์ยกสินบริคณห์ทั้งหมด ไม่ได้.

โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกจากจำเลยตามพินัยกรรมของตาโจทก์. จำเลยต่อสู้ว่า รับโอนมรดกมาโดยสุจริตฯลฯ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยแบ่งทรัพย์ตามพินัยกรรมให้โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ฯลฯ ที่จำเลยคัดค้านว่า นายยะเล็ก (ภรรยานายโอ ผู้ทำพินัยกรรม์) มีส่วนเป็นเจ้าของอยู่ที่ดินรายนี้มาแต่เดิมนายโอจะทำพินัยกรรม์เกี่ยวแก่ที่ดินรายนี้ทั้งหมด ไม่ได้นั้น ก็ได้ความว่า นางยะเล็กได้รู้เห็นยินยอมในการทำพินัยกรรม์รายนี้ ทั้งนายยะเล็กก็เป็นผู้มีส่วนรับพินัยกรรม์มากกว่าคนอื่น และได้รับผลแห่งพินัยกรรม์มาหลายปีแล้ว จำเลยไม่มีสิทธิอันใดจะคัดค้านความข้อนี้. ฯลฯ ฯลฯ จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 17/2496 นางเรียม นุชสมานที่ 1,นางโสมกาเซ็มที่ 2 โจทก์ นายซัน หรือเลาห์ มานีรัตน์ ที่ 1, นางยะ มานีรัตน์ ที่ 2 จำเลย