คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 482/2496

การวินิจฉัยว่า จำเลยผู้มีอายุ 19 ปี จะควรได้รับความปราณีฐานยังเป็นเด็กนั้น ย่อมอยู่ในดุลยพินิจของศาล เมื่อศาลเห็นไม่ควรลดโทษให้จำเลย ก็ไม่นำ พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ก.ม.ลักษณะอาญา (ฉะบับที่ 14) พ.ศ. 2494 มาใช้.

คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า นายเสงี่ยม จำเลยผู้เดียว มีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๓ , ๒๕๖ ให้รวมกะทง ลงโทษจำคุก ๒ ปี ลดตามมาตรา ๕๙ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๑ ปี ๔ เดือน ยกฟ้องปล่อยนายบุญเลิศ อัยการกับนายเสงี่ยมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า นายบุญเลิศจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๓, ๒๕๖ ให้รวมกะทงลงโทษ จำคุก ๒ ปี ยกอุทธรณ์นายเสงี่ยมจำเลย นายบุญเลิศฎีกา, ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว คดีฟังได้ว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องจริง ที่อายุจำเลย ๑๙ ปี และว่าจำเลยควรได้รับความ ปราณีฐานยังเป็นเด็กนั้น ย่อมอยู่ในดุลยพินิจของศาลอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นไม่ควาลดโทษให้จำเลย จึงไม่นำ พ.ร.บ. แก้ไขเพิ่มเติม ก.ม.ลักษณะอาญา (ฉะบับที่ ๑๔) พ.ศ. ๒๔๙๔ มาใช้นั้น ชอบแล้ว พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 482/2496 อัยการนครราชสีมา โจทก์ นายเสงี่ยม ที่ 1, นายบุญเลิศ ที่ 2 จำเลย