คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1608/2497

โจทก์เคยฟ้องขับไล่จำเลยและเรียกค่าเสียหายแล้ว ในคดีนั้นโจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายตั้งแต่วันผิดนัดถึงวันฟ้องเท่านั้น คดีถึงที่สุดชั้นศาลฎีกาพิพากษาให้ค่าเสียหายเพียงแค่วันฟ้อง ดังนี้ แม้ปรากฎว่าจำเลยเพิ่งจะส่งมอบห้องพิพาทแก่โจทก์ โจทก์จะกลับมาฟ้องขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายนับตั้งแต่วันฟ้องในคดีก่อนจนถึงวันจำเลยส่งมอบห้องพิพาทใหม่อีกไม่ได้ ค่าเสียหายที่โจทก์ฟ้องใหม่นี้ โจทก์มีทางจะเรียกรวมไปในคดีก่อน และศาลก็อาจพิพากษาให้จำเลย+ได้อยู่แล้วเป็นฟ้องในประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกับคดีก่อน ต้องห้ามตามป.วิ.แพ่ง มาตรา 148

โจทก์ได้ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าและเรียกค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยไว้ครั้งหนึ่งแล้ว คดีนั้นศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลชั้นต้นว่า ให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องพิพาท และให้ชำระค่าเช่าอัตราเดือนละ ๑๐๐ บาท ตั้งแต่วันที่ ๑ ก.พ. ๒๔๘๒ ถึงวันที่ ๓๐ มิ.ย.๒๔๙๒ รวม ๕๐๐ บาท กับให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์อีกเดือนละ ๑๐๐ บาท ตั้งแต่วันที่ ๑ ก.ค.๔๒ จนถึงวันฟ้องเป็นเวลา ๑๒ เดือนเป็นเงิน ๑๒๐๐ บาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในจำนวนเงิน ๖๒๐ บาท (จำเลยวางศาลไว้แล้ว ๑,๐๘๐ บาท) นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จตามสำนวนแพ่งแดงที่ ๒๒๑/๒๔๙๓ ของศาลชั้นต้น บัดนี้โจทก์อ้างว่าจำเลยเพิ่งส่งมอบห้องพิพาทคืนให้โจทก์เมื่อวันที่ ๒๒ ก.ย. ๒๔๙๕ เป็นเวลา ๒๖ เดือน ๒๐ วัน นับแต่วันฟ้องคดีเดิมนั้นต่อมาเป็นการละเมิด จึงขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายอีกเดือนละ ๑๐๐ บาทรวมเป็นเงิน ๒,๖๖๖ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยต่อสู้ว่า ฟ้องคดีนี้เป็นฟ้องซ้ำ ทั้งคดีขาดอายุความแล้วจำเลยคงรับว่าได้ส่งมอบห้องพิพาทคืนให้โจทก์เมื่อวันที่ ๒๒ ก.ย. ๒๔๙๕ จริง และทั้งสองฝ่ายไม่สืบพะยานบุคคล คงขออ้างแต่พะยานเอกสาร ศาลชั้นต้นเห็นว่าค่าเสียหายนี้โจทก์ฟ้องเรียกในคดีนี้ภายหลังวันฟ้องคดีเดิมซึ่งศาลยังมิได้วินิจฉัย ทั้งเหตุในคดีก่อนต่างกรรมต่างวาระกับคดีนี้ หาใช่เหตุอย่างเดียวไม่ ตราบใดที่จำเลยยังอยู่ในห้องพิพาทจำเลยก็มีโอกาศทำความเสียหายให้แก่โจทก์ได้ หากโจทก์ฟ้องเสียก่อนทราบเหตุที่ก่อให้เกิดความเสียหาย โจทก์ไม่มีทางทราบว่าเสียหายเท่าไร จึงไม่เป้นฟ้องซ้ำต้องห้ามตาม ป.วิ.แพ่ง ม.๑๔๘ คดียังไม่ขาดอายุความตามมาตรา ๕๖๓ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ ๑๐๐ บาท ตั้งแต่วันที่ ๕ กรกฎาคม ๒๔๙๓ ถึงวันที่ ๒๒ กันยายน ๒๔๙๕ รวมเป็นเงิน ๒,๖๖๖ บาท พร้อมดอกเบี้ยตั้งแต่วันที่ ๕ กรกฎาคม ๒๔๙๓ จนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการละเมิดของจำเลยที่โจทก์อ้างเป็นกรรมเดียวกับที่โจทก์โดยฟ้องขับไล่และเรียกค่าเช่า ค่าเสียหายซึ่งจำเลยละเมิดสิทธิต่อโจทก์ในคดีก่อน แต่โจทก์กลับมาฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยซึ่งโจทก์มีทางจะเรียกค่าเสียหายนี้รวมไปในฟ้องคดีก่อน และศาลก็อาจพิพากษาให้จำเลยชนะได้อยู่แล้วโจทก์ฟ้องคดีนี้ในประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกับคดีก่อน จึงเป็นเรื่องฟ้องซ้ำต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๘ ข้อคัดค้านเรื่องอายุความไม่ต้องวินิจฉัยต่อไป จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1608/2497 นายวิเชียซาซิงห์ ผู้แทนโดยชอบธรรมของ ด.ช.ยิดปาลซิงห์ โดยนายซาร์ดา ซิงห์มูซัลผู้รับมอบอำนาจ โจทก์ นายทองซ้อนสี สุวรรณประดิษฐ์ จำเลย