คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1867/2497
ย่อคำพิพากษา
การที่ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์ "รับเป็นอุทธรณ์" นั้นจะถือว่าได้รับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงในคดีมโนสาเร่ยังไม่ได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยจากห้องเช่าของโจทก์จำเลยให้การต่อสู้หลายประการ
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
จำเลยฎีกา
มีปัญหาข้อกฎหมายสู่ศาลฎีกาข้อเดียวว่า การที่ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์ว่า "รับเป็นอุทธรณ์" จะถือว่ารับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า จะถือว่ารับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงยังไม่ได้ จึงพิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1867/2497
นายบักฮั้ว โจทก์
นายมูตา จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายบักฮั้ว · จำเลย - นายมูตา |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ · ดุลยพากย์สุวมัณฑ์ · มนูกิจวิมลอรรถ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดศรีสะเกษ - นายกิ่ง ศาลิคุปต · ศาลอุทธรณ์ - หลวงปรีชาดุลยกิจ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา