คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1208/2498

โจทก์ฟ้องเรียกเงินตาม สัญญากู้ 7,000 บาท แล้วยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องว่าเดิมจำเลยกู้ไป 6,000 บาทแล้วไม่ชำระจึงทำสัญญาใหม่รวมทั้งดอกเบี้ยด้วยเป็น 7,000 บาท ตามฟ้อง ดังนี้เป็นการอธิบายฟ้องเดิมของโจทก์ที่ว่าเหตุที่ฟ้องจำเลยตามสัญญากู้ฉบับหลังมีที่มาอย่างไร ไม่เป็นเคลือบคลุม โจทก์ย่อมแก้ไขข้อหาได้ การขีดฆ่าอากรแสตมป์ในสัญญากู้ แม้ผู้กู้จะมิได้ขีดฆ่าเอง แต่ผู้เขียนเป็นผู้ขีดฆ่านั้น ก็ย่อมรับฟังเป็นพยานหลักฐานได้ (ฎีกาที่ 561/2487)

โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามสัญญากู้ ๗,๐๐๐ บาท จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้กู้ วันชี้สองสถานโจทก์ยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องว่าเดิมจำเลยกู้เงินไป ๖,๐๐๐ บาท ครบกำหนด ๑๐ เดือน ไม่ชำระจึงทำสัญญาใหม่รวมดอกเบี้ยและเพิ่มล่วงหน้าที่ขอผลัดอีก ๒ เดือน รวมเป็น ๗,๐๐๐ บาทตามฟ้อง จำเลยให้การแก้ฟ้องเพิ่มเติมคงปฏิเสธดังเดิม ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกู้โจทก์ดังฟ้อง แต่เงินกู้ควรเป็น ๖,๗๕๐ บาท ที่เรียกดอกเบี้ยล่วงหน้า ๒๕๐ บาททบต้นนั้น ไม่มีมูลเรียกให้ตาม ก.ม.พิพากษาให้จำเลยใช้เงิน โจทก์ดังกล่าว จำเลยอุทธรณ์ว่าฟ้องเคลือบคลุมและเอกสารสัญญากู้การขีดฆ่าอากรแสตมป์ไม่สมบูรณ์ตาม ก.ม.ให้เป็นพยานหลักฐานไม่ได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาต่อมา ศาลฎีกาปรึกษาว่าปัญหาเรื่องฟ้องเดิมของโจทก์ที่จำเลยเถียงว่าฟ้องเดิมของโจทก์กับฟ้องเพิ่มเติมขัดแย้งกันเองจึงเป็นฟ้องเคลือบคลุมศาลบังคับให้ไม่ได้นั้นหาเป็นดังข้อเถียงของจำเลยไม่ เพราะฟ้องเพิ่มเติมของโจทก์เป็นข้ออธิบายฟ้องเดิมของโจทก์ให้เห็นว่าเหตุที่ฟ้องจำเลยตามสัญญากู้ฉบับหลังนั้นมีที่มาอย่างไร+ หาใช่โจทก์ขอให้บังคับจำเลยใช้เงินทั้งสองจำนวนตามสัญญาฉบับเก่าและฉบับใหม่ไม่ ส่วนเรื่องการขีดฆ่าอากรแสตมป์ที่จำเลยโต้เถียงว่าเอกสารสัญญากู้ที่โจทก์ฟ้องการขีดฆ่าไม่ถูกต้องก็ฟังไม่ได้ ดังมีคำพิพากษาฎีกาเป็นบันทัดฐานตามที่ศาลอุทธรณ์ยกขึ้นอ้างนั้นแล้ว (ฎีกาที่ ๕๖๑/๒๔๘๗) ศาลฎีกาจึงเห็นพ้องด้วย พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1208/2498 นางกิ้ม อนุพันธ์ โจทก์ นายทองแก้ว นุ้ยเป็นไฝ จำเลย