คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 86/2499
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การทำร้ายร่างกายจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายสาหัสตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 256 นั้น ไม่จำเป็นต้องมีเจตนาฆ่า เพียงแต่มีเจตนาทำร้ายร่างกายก็เพียงพอแล้ว.
ย่อคำพิพากษา
ได้ความว่าผู้เสียหายถูกทำร้ายถึง 2 แห่งคือที่แขนและที่น่าอก บาดแผลทั้ง 2 แห่งนี้ปรากฏว่าระยะการรักษาเพียง 15 วันแผลตกนะเก็ดลุกขึ้นลงเรือนได้ แต่ได้ความว่าบาดแผลนี้รักษาอยู่ 23 วันยังไม่หายดี ระหว่างรักษาตัวทำการงานอะไรไม่ได้ เมื่อเบิกความเป็นพยานครั้งหลังจากเกิดเหตุ 2 เดือน 4 วัน หายใจรู้สึกเสียวที่น่าอกยังทำการงานอะไรไม่ได้ เช่นนี้ถือว่าเป็นบาดแผลสาหัสต้องตาม ม.256 ก.ม.อาญา ไม่ใช่บาดเจ็บธรรมดาตาม ม.254 ก.ม.อาญา
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยพยายามฆ่าคนโดยเจตนา ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้องแต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตาม ม.254 โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานพยายามฆ่าหรือทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัส ดังนี้เมื่อศาลฎีกาเห็นว่าบาดแผลถึงสาหัสและฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่าก็ย่อมจะลงโทษจำเลยฐานทำร้ายบาดเจ็บสาหัสตาม ม.256 ได้.
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
นายจำปีผู้เสียหายและอัยการร่วมกันฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๑๑ เมษายน ๒๔๙๗ เวลาประมาณ ๑๘ นาฬิกาเศษ จำเลยใช้เหล็กมีคมปลายแหลมทำร้ายร่างกายนายจำปีบาดเจ็บสาหัส ๒ แห่งแล้วยังจะทำร้ายซ้ำอีกโดยมีเจตนาฆ่าให้ถึงตาย แต่หากมีเหตุพ้นวิสัยป้องกันได้มาขัดขวางเสีย เหตุเกิด ต.เทวราช อ.ไชโย จังหวัดอ่างทอง ขอให้ลงโทษ
จำเลยภาคเสธว่าใช้ไม้ปลายแหลมแทงนายจำปี ๒ ทีจริงโดยนายจำปีทำร้ายจำเลยจนอดโทษะไว้ไม่ได้ จำเลยไม่มีเจตนาฆ่า บาดแผลนายจำปีก็ไม่ถึงสาหัส
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเชื่อว่าจำเลยพยายามฆ่านายจำปีจริง จึงมีความปิดตาม ก.ม.อาญา ม.๒๔๙ - ๖๐ จำคุกจำเลย ๑๐ ปี ส่วนข้อหาของจำเลยว่านายจำปีทำร้ายร่างกายบาดเจ็บเชื่อฟังเป็นความจริงไม่ได้ จึงให้ยกฟ้องสำนวนที่จำเลยเป็นโจทก์เสีย
นายแหจำเลยอุทธรณ์ทั้งสองสำนวน
ศาลอุทธรณ์ฟังว่าการกระทำของจำเลยยังไม่ถึงคั่นมีเจตนาฆ่านายจำปีให้ตาย ทั้งฟังว่านายจำปีมีแผลไม่ถึงบาดเจ็บสาหัส พิพากษาแก้ให้จำคุกนายแหจำเลย ๒ ปี ตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๔ นอกนั้นคงยืนตาม
อัยการโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานพยายามฆ่าคนหรือทำร้ายร่างกายมีบาดเจ็บ
ศาลฎีกาปรึกษาคดีนี้แล้วเห็นด้วยว่าการกระทำของจำเลยยังไม่เข้าถึงคั่นพยายามฆ่านายจำปี แต่ที่ศาลอุทธรณ์ฟังว่าบาดแผลของนายจำปีไม่เป็นบาดเจ็บสาหัสนั้นยังคลาดเคลื่อนอยู่ เพราะได้ความว่านายจำปีถูกทำร้ายแล้วต้องรักษาบาดแผลอยู่ ๒๓ วัน ยังไม่หายดี ระหว่างรักษาตัวทำการงานอะไรไม่ได้ เมื่อเบิกความเป็นพยานหลังจากเกิดเหตุ ๒ เดือน ๔ วัน หายใจรู้สึกเสียวที่น่าอกยังทำงานอะไรไม่ได้ จึงเป็นบาดแผลสาหัสฎีกาโจทก์ข้อนี้ฟังขึ้น ส่วนกำหนดโทษจำเลยนั้นสมควรแก่ความผิดแล้ว
พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์โดยให้วางบทลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๖ นอกจากนี้คงยืนตามทุกประการ
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 86/2499
อัยการจังหวัดอ่างทอง และนายจำปี มะกรูดทอง โจทก์
นายแห มะกรูดทอง จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยการจังหวัดอ่างทอง และนายจำปี มะกรูดทอง · จำเลย - นายแห มะกรูดทอง |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ดุลยการณ์โกวิท · นนทปัญญา · นนทประชา |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดอ่างทอง - นายสุพรรณ อยู่เกษ · ศาลอุทธรณ์ - หลวงวิชิตเนตินัย |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา