คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1204/2500

คำว่า "ท้องที่" ในม.8 (6) หมายความถึงเขตท้องที่แห่งการปกครองอันได้แบ่งไว้แล้วอย่างแจ้งชัด เช่น จังหวัด, ตำบล, อำเภอ, หมู่บ้าน เมื่อประกาศคณะกรรมการฯ ระบุห้ามการขนย้ายเพียงเขตอำเภอ แม้จำเลยขนย้ายข้ามเขตตำบล แต่อยู่ในอำเภอเดียวกัน ก็ไม่เป็นผิดตามประกาศฯ.

เรื่อง ยักย้ายข้าวสารโดยไม่ได้รับอนุญาต โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขนย้ายข้าวสารรวม ๔๐๐ ก.ก. จากตำบลหนองแสงไปตำบลอาษามารถโดยมิได้รับอนุญาต เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดนครพนม ฉบับที่ ๒/๒๔๙๙ เรื่องควบคุมข้าวเปลือกและข้าสารทุกชนิด ซึ่งอาศัยอำนาจตาม ม.๘,๑๐ พ.ร.บ. ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.๒๔๙๐ จำเลยรับสารภาพ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ให้ยกฟ้องโจทก์ โดยศาลฎีกาเห็นว่าตาม ม.๘(๖) พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. ๒๔๙๐ ซึ่งบัญญัติให้คณะกรรมการมีอำนาจ "ห้ามการส่งออกไปนอก หรือ นำเข้ามา ใน ท้องที่ใดท้องที่หนึ่ง" นั้น ย่อมหมายความถึงเขตท้องที่แห่งการปกครองอันได้แบ่งไว้แล้วอย่างแจ้งชัด จังหวัด,อำเภอ,ตำบล,หมู่บ้าน ความผิดจะบังเกิดขึ้นเป็นผู้นั้นกระทำการฝ่าฝืนโดย ส่งออกไปนอกเขตท้องที่ หรือ นำเข้ามาในเขตท้องที่ ซึ่งระบุห้ามไว้ แต่ตามประกาศคณะกรรมการฯ ข้อ ๓ ระบุห้ามเพียงเขตอำเภอ หาได้ระบุห้ามถึงการกระทำในเขตท้องที่ตำบลหรือหมู่บ้านไม่ แต่กลับห้ามขนย้ายภายในเขตอำเภอทั้งอำเภอ มิได้จำกัดท้องที่ตำบลหรือหมู่บ้านที่ห้ามโดยเฉพาะ เป็นการห้ามมิให้ขนย้ายเคลื่อนที่ได้เสียเลยตลอดทั้งอำเภอ ซึ่งมิใช่เป็นการห้ามการส่งออกนอกหรือการนำเข้าในท้องที่ที่ห้ามการส่งออกนอกหรือการนำเข้าในท้องที่ที่ห้ามตำบลใด ถ้าจะถือว่าการขนย้ายในเขตอำเภอเดียวกัน เรียกว่าขนย้ายต่างท้องที่แล้ว ก็อาจกินความไปถึงแก่ว่าห้ามมิให้เคลื่อนที่เสียเลย ซึ่งไม่ตรงต่อความมุ่งหมายของกฎหมายที่ให้อำนาจ เพราะการขยับเขยื้อนเคลื่อนที่เล็กน้อยเพียงจากบ้านข้างเคียงก็เป็นผิดเสียแล้ว ซึ่งหาถูกต้องไม่ คดีนี้จำเลยขนย้ายในเขตอำเภอเดียวกัน หาเป็นความผิดตามประกาศไม่. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1204/2500 อัยการจังหวัดนครพนม โจทก์ นางล้วน บุญมีรัตน์ จำเลย