คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1007/2500
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
* การตั้งกรรมการป้องกันการค้ากำไรเกินควรเป็นการตั้งเฉพาะตัวบุคคลผู้ดำรงตำแหน่ง หากบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งยังคงปฏิบัติหน้าที่ราชการอยู่ ผู้แทนของบุคคลตามตำแหน่งนั้นไม่มีอำนาจเข้าร่วมประชุมในกิจการตามกฎหมายนี้
* อำนาจของคณะกรรมการตามกฎหมายนี้แต่ละประการไม่จำเป็นต้องใช้บังคับพร้อมกันทั้งหมด คณะกรรมการต้องพิจารณาความเหมาะสมเป็นรายกรณีไป
* การกำหนดราคาสูงสุดโดยคณะกรรมการตามกฎหมายนี้ ไม่ได้ห้ามผู้ขายขายต่ำกว่าราคาที่กำหนด แต่บังคับไม่ให้ขายเกินราคาที่กำหนด
ย่อคำพิพากษา
กรรมการป้องกันการค้ากำไรเกินควรที่ข้าหลวงประจำจังหวัดตั้งขึ้นตาม ม.6 แห่งกฎหมายนี้ เป็นการตั้งเฉพาะตัวบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งนั้น ๆ ถ้าบุคคลผู้ดำรงตำแหน่งคงอยู่ปฏิบัติหน้าที่ราชการแล้ว อำนาจของผู้แทนของบุคคลตามตำแหน่งนั้น ๆ ที่จะเข้าประชุมเกี่ยวกับกิจการตาม ก.ม.นี้ หาเกิดขึ้นไม่
ม.8 แห่ง ก.ม.นี้ให้อำนาจคณะกรรมการหลายประการ แต่ละประการไม่จำต้องใช้บังคับพร้อมกันทั้งหมด ความเหมาะสมมีเพียงใด ก็เป็นเรื่องที่คณะกรรมการจะต้องมีมติให้ถูกต้องเป็นราย ๆ ไป
ตาม ม.16 แห่ง ก.ม.นี้ แม้คณะกรรมการจะได้มีมติกำหนดราคาสูงสุดไว้ก็ตาม แต่ก็ไม่บังคับว่า ผู้ขายจะขายต่ำกว่าราคานั้นไม่ได้ เพียงแต่บังคับว่าอย่าขายให้เกินราคาสูงสุดที่เจ้าหน้าที่กำหนด.
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม.6 พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม.7 พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม.8 พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม.16 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม.6 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม.7 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม.8 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม.16
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
เรื่อง ไม่ทำป้ายแสดงราคาขายเนื้อสุกร
โจทก์ฟ้องว่าอาศัยอำนาจตามความใน ม.๘ พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.๒๔๙๐ คณะกรรมการส่วนจังหวัดห้องกันการค้ากำไรเกินควร จังหวัดเพชรบุรี ได้ออกประกาศฉบับที่ ๒๑ พ.ศ.๒๔๙๕ ลงวันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๔๙๕ ระบุว่า เนื้อสุกรชำแหละทุกชนิดเป็นสิ่งของที่ห้ามค้ากำไรเกินควรและห้ามมิให้ผู้ใดในเขตท้องที่ทุกอำเภอในจังหวัดเพชรบุรีขายเนื้อสุกรและมันสุกรเกินกว่าราคาที่กำหนดไว้ และให้ผู้ขายสิ่งของที่ควบคุมดังกล่าวแล้ว ทำป้ายแสดงราคาเป็นภาษาไทย และกำหนดขนาดตัวอักษาในป้ายไว้ ณ ที่ซึ่งจำหน่ายโดยเปิดเผยให้ผู้ซื้อเห็นได้ชัดเจน และจำเลยฝ่าฝืน
จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยได้ทำป้ายแสดงราคาเนื้อสุกรชำแหละไว้แล้ว และประกาศคณะกรรมการป้องกันการค้ากำไรเกินควรดังกล่าว ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
ศาลจังหวัดเพชรบุรีเชื่อว่า จำเลยได้ขายเนื้อสุกรชำแหละโดยไม่มีป้ายแสดงราคาติดไว้ ณ ที่จำหน่าย แต่ข้อกฎหมายเห็นว่า ประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดเพชรบุรี ฉบับที่ ๒๑ พ.ศ.๒๔๙๕ ลงวันที่ ๖ มิถุนายน ๒๔๙๕ ดังกล่าว ไม่ชอบด้วย พ.ร.บ. ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.๒๔๙๐ ม.๗,๘ ผู้ฝ่าฝืนประกาศฉบับนี้ไม่มีความผิดตามฟ้อง ให้ยกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย
โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายข้อแรกว่า ผู้แทนกรรมการส่วนจังหวัด ฯ ที่เข้าประชุม ๓ นาย เป็นผู้รักษาราชการแทนตัวกรรมการอำนาจเช่นเดียวกันตาม พ.ร.บ.ระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน ศาลฎีกา+ตามคำสั่งข้าหลวงประจำจังหวัดเพชรบุรี ตั้งกรรมการป้องกันการค้ากำไรเกินควร เป็นการตั้งเฉพาะตัวบุคคลที่ดำรงตำแหน่งนั้น ๆ พ.ร.บ.ระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน ม.๕๙ ที่บัญญัติให้ผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนมีอำนาจหน้าที่ได้เช่นเดียวกับผู้ดำรงตำแหน่ง จะต้องได้ความว่า ผู้ดำรงตำแหน่งอื่นรักษาราชการแทน ซึ่งโจทก์มิได้สืบแสดงไว้เลย เพราะถ้าผู้ดำรงตำแหน่งคงอยู่ปฏิบัติหน้าที่ราชการแล้ว อำนาจของผู้แทนหาเกิดขึ้นไม่ ฎีกาโจทก์ข้อนี้เป็นอันตกไป
ฎีกาโจทก์ข้อหลังว่า เมื่อคณะกรรมการส่วนจังหวัด ฯ ได้ป+ราคาสูงสุดให้จำหน่ายเนื้อสุกรชำแหละแล้ว ป้ายแสดงราคาเนื้อสุกร จำเลยมีหน้าที่ต้องทำติดตั้งไว้ ณ ที่จำหน่ายโดยเปิดเผยคู่กันไปด้วย ศาลฎีกาเห็นว่า+ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.๒๔๙๐ ม.๘ ให้อำนาจคณะกรรมการหลายประการ แต่ละประการไม่จำต้องใช้บังคับพร้อมกันทั้งหมด ความเหมาะสม+ก็เป็นเรื่องที่คณะกรรมการจะต้องมีมติให้ถูกต้องเป็นราย ๆ ไป และตาม+แม้คณะกรรมการจะได้มีมติกำหนดราคาสูงสุดไว้ก็ตาม แต่ก็ไม่บังคับว่าผู้ขายต่ำกว่าราคานั้นไม่ได้ เพียงแต่บังคับว่าอย่าขายให้เกินราคาสูงสุดที่เจ้าหน้าที่แสดงราคาเป็นเรื่องที่จะต้องทำคู่กัน
ศาลฎีกาพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์.
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1007/2500
พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบุรี โจทก์
นายหยู่ แซ่โซว จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบุรี · จำเลย - นายหยู่ แซ่โซว |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ดุลยกรณ์พิทารณ์ · มนูภันย์วิมลสาร · จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | นายประถม วิเชียรเนตร · นายเริ่ม นนทะสุต |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา