คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1812/2500

คดีก่อนโจทก์ฟ้องว่าจำเลยรบกวนสิทธิ ละเมิดสิทธิ ขอให้ห้ามมิให้จำเลยและบริวารเกี่ยวข้องหรือขัดขวางในการที่โจทก์จะครอบครองทรัพย์ แต่คดีหลังโจทก์ฟ้องเรื่องผิดสัญญาและเรียกค่าเสียหายตามสัญญาที่ทำกันไว้ เกี่ยวกับทรัพย์รายเดียวกันนั้น ไม่เกี่ยวกับคดีหรือประเด็นที่ศาลได้วินิจฉัยชี้ขาดไว้ในคดีก่อน กรณีไม่ต้องด้วย ม.144 ป.วิ.แพ่ง ไม่เป็นฟ้องซ้ำ ในคดีหลังโจทก์กล่าวฟ้องว่านางอ่าง(ซึ่งเป็นตัวความในคดีก่อน)เป็นผู้ทำสัญญากับโจทก์ โดยโจทก์ไม่บรรยายฟ้องว่า ในคดีก่อนนายสว่างเป็นทนายแก้ต่างนางอ่างและได้ทำสัญญาแทนนางอ่าง แต่ปรากฏตามใบแต่งทนายที่นางอ่างได้แต่งให้นายสว่างเป็นทนายว่าความแทนในคดีก่อน ให้อำนาจแก่นายสว่างทนายที่จะดำเนินกระบวนพิจารณาแทนในทางจำหน่ายสิทธิได้ด้วยตาม ป.วิ.แพ่ง ม. 62 เมื่อเป็นเช่นนี้นายสว่างจึงมีอำนาจทำความตกลงยอมใช้ค่าเสียหายแทนนางอ่างได้เสมือนว่า นางอ่างเป็นผู้ตกลงเอง โจทก์ไม่จำเป็นที่จะต้องบรรยายความข้อนี้ลงในฟ้องให้ยืดยาว ฟ้องเช่นนี้ไม่เคลือบคลุม.

เรื่องผิดสัญญา เรียกค่าเสียหาย โจทก์ฟ้องว่านางอ่างขายฝากตึกแถว ๑๑ ห้องไว้กับโจทก์ ถึงกำหนดไม่ไถ่ และไม่ยอมมอบตึกแถวให้โจทก์ โจทก์ฟ้องขับไล่นางอ่าง ระหว่างพิจารณาโจทก์กับนางอ่างตกลงกันว่านางอ่างจะขออยู่ในตึกแถว ๒ ห้องที่โจทก์ฟ้องต่อไป ถ้านางอ่างแพ้คดีโจทก์ นางอ่างจะใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เดือนละ ๒๐๐ บาท คดีอยู่ระหว่างชั้นศาลฎีกา นางอ่างถึงแก่กรรม นางแก้วจำเลยที่ ๑ ผู้เป็นบุตรเป็นผู้รับมรดกความ เมื่อนางอ่างตายแล้ว บริวารของนางอ่างยังคงอยู่อาศัยในห้องนั้นต่อมา ในที่สุดศาลฎีกาได้พิพากษาให้โจทก์ชนะคดีคือคดีแพ่งแดงที่ ๔๘/๒๔๙๓ นางแก้วจำเลยได้ทราบคำพิพากษาศาลฎีกาแล้ว จำเลยทั้งสามเป็นผู้รับมรดกนางอ่าง จึงขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายที่นางอ่างจะต้องใช้ให้แก่โจทก์ตามที่ตกลงกันไว้ในคดีแพ่งแดงที่ ๔๘/๒๔๙๓ เป็นเวลา ๕ ปี ๑๑ เดือน เป็นค่าเสียหาย ๑๔,๒๐๐ บาท จำเลยที่ ๒- ๓ ให้การต่อสู้ว่า ฟ้องโจทก์เป็นโมฆะ ขัดต่อศีลธรรม ทั้งฟ้องซ้ำ ฟ้องเคลือบคลุม และขาดอายุความ นางอ่างไม่ใช่คู่สัญญากับโจทก์ จำเลยที่ ๑ ไม่มายื่นคำให้การ และไม่มาฟังการพิจารณา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ให้จำเลยเอามรดกนางอ่างใช้หนี้ให้โจทก์เป็นเงิน ๑๔,๒๐๐ บาท คดีนี้จำเลยที่ ๒-๓ ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ๒ ข้อ คือ ๑. โจทก์ฟ้องซ้ำ ๒. ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ปัญหาข้อแรกที่จำเลยว่าโจทก์ฟ้องซ้ำศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์มิได้ฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนโจทก์ฟ้องว่าจำเลยรบกวนสิทธิ ละเมิดสิทธิ ขอให้ห้ามมิให้จำเลยและบริวารเกี่ยวข้องหรือขัดขวางในการที่โจทก์จะครอบครองทรัพย์แต่คดีใหม่นี้โจทก์ฟ้องเรื่องผิดสัญญาและเรียกค่าเสียหายตามสัญญาที่ทำกันไว้ ไม่เกี่ยวกับคดีหรือประเด็นที่ศาลได้วินิจฉัยชี้ขาดไว้ในคดีก่อน จึงไม่ต้องด้วย ป.วิ.แพ่ง มาตรา ๑๔๔ ส่วนปัญหาข้อ ๒ ว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่นั้น จำเลยอ้างว่าเพราะโจทก์ไม่บรรยายในฟ้องว่า ในคดีก่อนนายสว่างเป็นทนายแก้ต่างนางอ่าง และได้ทำสัญญาแทนนางอ่าง แต่กลับกล่าวว่านางอ่างเป็นผู้ทำสัญญานั้น ศาลฎีกาเห็นว่าปรากฎตามใบแต่งทนายที่นางอ่างได้แต่งให้นายสว่างเป็นทนายว่าความแทนในคดีแพ่งแดงที่ ๔๘/๒๔๙๓ ให้อำนาจแก่นายสว่างทนายที่ดำเนินกระบวนพิจารณาแทนในทาง จำหน่ายสิทธิได้ด้วย ตาม ป.วิ.แพ่ง มาตรา ๖๒ เมื่อเช่นนี้นายสว่างจึงมีอำนาจทำความตกลงยอมใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์แทนนางอ่างได้เสมือนว่านางอ่างเป็นผู้ตกลงเอง จึงไม่จำเป็นไม่ควรที่จะต้องบรรยายความในฟ้องข้อนี้ให้ยืดยาว. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1812/2500 นางบัวแถว มาลัยกอง โจทก์ นางแก้ว แซ่ตัง หรือ ตังสกุลกับพวก จำเลย