คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 594/2500

การที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยเป็นคดีอาญาต่อศาลนั้น ถ้าไม่ได้ความว่าโจทก์ฟ้องโดยไม่สุจริตหรือแกล้งฟ้องแล้วการกระทำของโจทก์หาใช่เป็นการกระทำละเมิดต่อจำเลยทางแพ่งไม่ จำเลยจะฟ้องขอให้โจทก์ใช้ค่าเสียหายในการต่อสู้คดีหรือค่าเสียชื่อเสียงหรือค่าใช้จ่ายอย่างใด ๆ ไม่ได้.

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจงใจหรือประมาทเลินเล่อฟ้องโจทก์เป็นคดีอาญาว่าสมคบกับผู้มีชื่อทำการยักยอกลายมือชื่อสามีจำเลย และหาว่าโจทก์ปลอมหนังสือ ซึ่งจำเลยทราบดีว่าไม่มีมูลความจริง ทำให้โจทก์ต้องเสียค่าจ้างทนายสู้คดี ๕,๐๐๐ บาท และ เสียค่าเสียหายอื่น ๆ อีกรวมทั้งสิ้น ๒๑,๐๐๐ บาท ขอให้ศาลบังคับ จำเลยต่อสู้ซึ่งเป็นประเด็นสู่ศาลฎีกาว่าการที่จำเลยฟ้องโจทก์เป็นคดีอาญาก็เพื่อคุ้มครองสิทธิของจำเลยโดยสุจริต เป็น การใช้สิทธิทางศาลไม่เป็นการละเมิดเรียกค่าเสียหายไม่ได้ โจทก์จำเลยแถลงต้องกันว่าในเรื่องละเมิดขอให้ศาลถือตามฟ้อง ค่ำให้การในคดีนี้และข้อเท็จจริงในคดีอาญาที่ ๑๙๕๒/๒๔๙๖ และคดีแพ่งที่ ๑๘๔๒/๒๔๙๖ คู่ความไม่สืบพยานในประเด็นข้อนี้ต่อไป จำเลยขอให้ศาลวินิจฉัยข้อกฎหมายเบื้องต้นตาม วิ.แพ่ง ม.๒๔ ว่าการกระทำของจำเลยเป็นละเมิดหรือไม่ ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นละเมิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยฟ้องโจทก์- เป็นคดีอาญาดังกล่าวแล้วนั้น เป็นการใช้สิทธิทางศาล ตามธรรมดาย่อมไม่ใช่เป็น การกระทำผิดกฎหมาย และไม่เป็นการใช้สิทธิอันมีแต่จะเกิดความเสียหาย และข้อเท็จจริงในคดีนี้หาพอที่จะเห็นว่า จำเลยฟ้องโจทก์โดยไม่สุจริตหรือแกล้งฟ้องโจทก์ไม่ จึงไม่ใช่เป็นการละเมิด พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 594/2500 นายกิมเช็ง โจทก์ นางจรัส จำเลย