คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 785/2501

ตามฟ้องโจทก์ได้กล่าวบรรยายถึงการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด ข้อเท็จจริงและรายละเอียด ฯลฯ อีกทั้งบุคคลหรือสิ่งของที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนข้อเขียนของจำเลยที่หาว่าดูหมิ่นนายแม๊ควัลโดบิชอบซึ่งเขียนลงในหนังสือพิมพ์ก็ได้คัดมาลงไว้โดยบริบูรณ์ ซึ่งเมื่ออ่านตามข้อเขียนของจำเลยโดยตลอดแล้วมีข้อความพอที่จะให้สามัญชนเข้าใจได้ว่าเป็นการว่านายบิชอบเป็นกุ๊ย ซึ่งโจทก์หาว่าเป็นการดูหมิ่นนายบิชอบเช่นนี้ ต้องถือว่าตามฟ้องที่โจทก์กล่าวบรรยายมานั้น พอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว เป็นฟ้องอันสมบูรณ์ตามกฎหมาย ( ประชุมใหญ่ครั้งที่ 8/2501)

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยหมิ่นประมาทและดูหมิ่นนายแม๊ควัลโดบิชอบ เอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาผู้แทนรัฐต่างประเทศ โดยจำเลยเขียนบทความโฆษณาในหนังสือพิมพ์สยามรัฐว่า "คอลัมน์อันธพาล" จอมพล ป.พิบูลสงคราขออย่าให้พูดว่า " การเลือกตั้งที่สกปรก " ขอบัญญัติให้ใช้ว่า " การเลือกตั้งที่ไม่เรียบร้อย " เพราะเหตุการณ์ดังกล่าวไม่ใช่มีแต่ประเทศไทยเรา เอกอัครราชทูตบิชอบแห่งสหรัฐอเมริกาเองได้บอกให้ทราบเมื่อวานนี้ว่า การเลือกตั้งในอเมริกานั้น ที่นครชิคาโกยังมีการแย่งหีบบัตรลงคะแนน ข่าว " สยามรัฐ " มันช่างสั่งช่างสอนกันดีจริงวะ เพราะคบกุ๊ยมะริกันยังงี้นี่เองถึงได้มาเสียคนมี " ชื่อเสียงที่ไม่เรียบร้อย " เอาเมื่อตอนแก่จะเข้าโลง บ.ก.หน้าใหม่ โดยประการที่น่าจะทำให้นายบิชอบถูกดูหมิ่นเกลียดชัง และจำเลยมีเจตนาจะให้ประชาชนเข้าใจว่านายบิชอบเป็นบุคคลเลวทรามต่ำช้าเป็นที่รังเกียจเหยียดหยามของคนทั่วไปขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๓๔ และ พ.ร.บ.การพิมพ์ พ.ศ.๒๔๘๔ มาตรา ๔๘ วรรค ๒ จำเลยปฏิเสธ ศาลแขวงพระนครเหนือพิจารณาแล้วฟังว่าจำเลยเขียนบทความลงในหนังสือพิมพ์สยามรัฐ ดูหมิ่นนายแม๊ควัลโดบิชอบ เอกอัครราชทูตสหรัฐอเมริกาว่าเป็นกุ๊ย พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๓๔ ให้ลงโทษจำคุก ๑ เดือน ปรับ ๕๐๐ บาท ไม่เสียค่าปรับจัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙,๓๐ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาฟังว่า จำเลยมีความผิดดังศาลแขวงพระนครเหนือ แต่พิพากษาแก้โทษเป็นให้ปรับจำเลยตามที่วางมาเพียงสถานเดียว จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง ฎีกาจำเลยคงมีปัญหาข้อกฎหมายมาสู่การวินิจฉัยของศาลฎีกาเพียงข้อเดียว คือ ฟ้องโจทก์ที่กล่าวหาว่าจำเลยดูหมิ่นนายแม๊ควัลโดบิชอบนี้เป็นฟ้องอันสมบูรณ์ตามกฎหมายหรือไม่ กล่าวคือจำเลยคัดค้านเป็นใจความว่า ในฟ้องโจทก์ไม่กล่าวระบุเป็นข้อหาว่า จำเลยได้มีเจตนาหมิ่นประมาทหรือดูหมิ่นนายบิชอบว่าเป็นกุ๊ยเลย โจทก์เป็นแต่คัดข้อเขียนของจำเลยมากล่าวไว้ในฟ้อง แล้วกล่าวว่าข้อเขียนของจำเลยเป็นการหมิ่นประมาทหรือดูหมิ่นนายบิชอบเท่านั้น โจทก์หาได้กล่าวในฟ้องเป็นข้อหาขึ้นมาไม่ว่า ที่ว่าข้อเขียนของจำเลยเป็นการดูหมิ่นนายบิชอบนั้นจำเลยมีเจตนาดูหมิ่นว่ากระไร ต้องถือว่าเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ตามฟ้องคดีนี้ ได้มีอยู่ครบถ้วนตามที่ป.วิ.อาญา มาตรา ๑๕๘ (๕) บัญญัติไว้แล้ว กล่าวโดยเฉพาะก็คือ ได้กล่าวบรรยายถึงการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด ข้อเท็จจริงและรายละเอียด ฯลฯ อีกทั้งบุคคลหรือสิ่งของที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนข้อเขียนของจำเลยดังกล่าวนี้ เมื่ออ่านโดยตลอดแล้วมีข้อความพอที่จะให้สามัญชนเข้าใจได้ว่า เป็นการว่านายบิชอบเป็นกุ๊ย ซึ่งโจทก์หาว่าเป็นการดูหมิ่นนายบิชอบ ฉะนั้นต้องถือว่า ตามฟ้องที่โจทก์กล่าวบรรยายมานั้น พอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว จึงเป็นฟ้องสมบูรณ์ตามกฎหมาย พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 785/2501 ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือ โจทก์ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช จำเลย