คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1201/2505

จำเลยซึ่งเป็นตำรวจไปจับแผ่นกระดาษจดหมายสลากกินรวบที่นางพีเป็นผู้ขาย ก่อนจับได้ก็มีการยื้อแย่งกัน และจับได้บนบ้านของโจทก์ จำเลยพูดกับโจทก์ว่า "เดี๋ยวจับเป็นอันธพาลทั้งพ่อทั้งลูก" (โจทก์ที่ 2 เป็นบุตรสาวของโจทก์ที่ 1) ดังนี้ ไม่มีมูลเป็นความผิดฐานใส่ความหมิ่นประมาทตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326 เพราะจำเลยมิได้กล่าวว่าโจทก์ทั้งสองเป็นบุคคลอันธพาล เป็นคำขู่เพื่อมิให้โจทก์ทั้งสองเข้าขัดขวางช่วยเหลือผู้กระทำผิดเท่านั้น

ข้อเท็จจริงได้ความว่า ตำรวจ(จำเลย) จับแผ่นกระดาษจดหมายเลขสลากกินรวบที่นางพีเป็นผู้ขาย ก่อนจับได้ก็มีการยื้อแย่งกัน และจับได้บนบ้านของโจทก์ (โจทก์ที่ ๒ เป็นบุตรของโจทก์ที่ ๑) จำเลยที่ ๑ กล่าวว่า เดี๋ยวจับเป็นอันธพาลทั้งพ่อทั้งลูก ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีไม่มีมูลเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๖ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคำกล่าวของจำเลยที่ ๑ นี้ หาใช่เป็นการใส่ความหมิ่นประมาทโจทก์ไม่ เพราะจำเลยมิได้กล่าวว่าโจทก์ทั้งสองเป็นบุคคลอันธพาลเป็นคำขู่เพื่อมิให้โจทก์ทั้งสองเข้ามาขัดขวางช่วยเหลือผู้กระทำผิดเท่านั้น จึงไม่มีมูลเป็นความผิดฐานใส่ความหมิ่นประมาทดังฟ้อง (ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๖) พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1201/2505 นายสถิตย์ คงพิรุณ ที่ 1 นางสายทอง พรหมบุตร ที่ 2 โจทก์ นายร้อยตำรวจตรีวัลลภ สุขกสิ ที่ 1 นายสิบตำรวจตรีประสงค์ แสนทอง ที่ 2 พลตำรวจเกณฑ์ หาญยิ่ง ที่ 3 จำเลย