คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1560/2505
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
แก๊ปกระดาษที่ติดกับกระดาษโตขนาดหัวไม้ขีดไฟบ้าง เล็กกว่าบ้าง อยู่ห่าง ๆ กัน และมีจำนวนไม่มากพอที่จะทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารขึ้นได้ขณะระเบิด ยังไม่ถึงขนาดที่จะถือว่าเป็นวัตถุระเบิดได้
ย่อคำพิพากษา
แก๊ปกระดาษเป็นเม็ดเล็ก ๆ ติดกับกระดาษโตขนาดหัวไม้ขีดไฟบ้าง เล็กกว่าบ้าง อยู่ห่าง ๆ กัน เมื่อมีจำนวนไม่มากพอจะทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารขึ้นได้ขณะระเบิดแล้ว ก็ยังไม่ถึงขนาดที่จะถือว่าเป็นวัตถุระเบิดได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2501 ม.3
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจค้าและมีวัตถุระเบิด (เป็นเม็ดติดอยู่กับแผ่นกระดาษ บุคคลโดยมากเรียกว่าแก๊ปกระดาษ) จำนวน ๒๕๗ แผ่น ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๓๘, ๗๔ และฉบับที่ ๓ พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) ริบของกลาง
จำเลยรับสารภาพร่มมีแก๊ปกระดาษของกลางไว้ขายไม่รับอนุญาตจริง
โจทก์ส่งรายงานการตรวจพิสูจน์ของกลางของผู้ชำนาญและขอสืบพยานประกอบศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ ให้งดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าแก๊ปกระดาษของกลางยังไม่มีกำลังดันอย่างแรงหรือแรงประหารหรือแรงทำลาย ตามรายงานการตรวจพิสูจน์จึงวงเล็บข้อความไว้ว่า "ถ้ามีมากพอ" ฉะนั้น จึงยังไม่เป็นวัตถุระเบิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓) มีความว่า "วัตถุระเบิด คือ วัตถุที่สามารถส่งกำลังดันอย่างแรงต่อสิ่งห้อมล้อมโดยฉับพลันในเมื่อระเบิดขึ้น โดยมีสิ่งเหมาะมาทำให้เกิดกำลังดันหรือโดยการสลายตัวของวัตถุระเบิดนั้น ทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหาร ฯ " ซึ่งแปลความหมายได้ว่า วัตถุระเบิดนั้นจำกัดความได้เป็น ๒ อย่าง คือ เป็นวัตถุที่สามารถส่งกำลังดันอย่างแรงต่อสิ่งห้อมล้อมโดยฉับพลันในเมื่อระเบิดขึ้น โดยมีสิ่งเหมาะมาทำให้เกิดกำลังดันอย่างหนึ่ง หรือโดยการสลายตัวของวัตถุระเบิดนั้น อีกอย่างหนึ่ง แต่ทั้งสองอย่างนี้จะต้องทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารเกิดขึ้นด้วย จึงจะเป็นความหมายของคำว่า วัตถุระเบิดโดยครบถ้วน ฉะนั้น วัตถุใดแม้จะระเบิดขึ้นด้วยประการใด แต่ไม่ทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารแล้ว ก็ไม่เป็นวัตถุระเบิดตามความหมายของกฎหมาย
ของกลางรายนี้ตามรายงานการตรวจของผู้ชำนาญบันทึกไว้ว่า ถ้ามีมากพอซึ่งหมายความว่า จะต้องมีมากพอจึงจะทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหาร และแปลได้ว่าของกลางที่ตรวจนี้ยังไม่มีมากพอ ทั้งศาลชั้นต้นพิจารณาเห็นว่า แก๊ปกระดาษเป็นเม็ดเล็ก ๆ ติดกับกระดาษโตขนาดหัวไม้ขีดไฟบ้าง เล็กกว่าบ้าง อยู่ห่าง ๆ กัน จึงยังไม่ถึงขนาดที่จะพังว่าเป็นวัตถุระเบิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๓ (๓)
พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1560/2505
อัยการจังหวัดเพชรบูรณ์ โจทก์
นางคำเบ้า ไพรภิบาล จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยการจังหวัดเพชรบูรณ์ · จำเลย - นางคำเบ้า ไพรภิบาล |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สารกิจปรีชา · การุณย์นราทร |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ - นายอำนวย เปล่งวิทยา · ศาลอุทธรณ์ - นายเนิ่น กฤษณะเศรนี |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา