คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 550/2505

การที่จำเลยได้มาที่เกิดเหตุกับพวกเพื่อทำร้าย ผู้ตาย และจำเลยได้ร่วมทำร้ายก่อน โดยเข้าชกต่อย และเอาเก้าอี้ตีผู้ตายแล้วพวกของจำเลยคนหนึ่งจึงใช้มีดแทง และผู้ตายได้ตาย เพราะแผลที่ถูกแทงเช่นนี้ ย่อมถือได้ว่า จำเลยได้เป็นตัวการฆ่าผู้ตายโดยเจตนาตามกฎหมายแล้ว

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกร่วมกันใช้อาวุธและกำลังกายชกต่อยแทงตีทำร้ายนายถึกหรือสุทธิได้รับอันตรายสาหัสถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยกับพวกร่วมกันกระทำผิดดังฟ้อง พิพากษาว่า จำเลยมีความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๒๘๘ ให้จำคุก จำเลย ๑๕ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ โจทก์มีประจักษ์พยานรู้เห็นขณะที่เกิดทำร้ายกันโดยตลอด และมีพยานอื่นเบิกความประกอบ พยานเคยรู้จักจำเลยมาก่อน ไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกัน ที่เกิดเหตุมีไฟฟ้า ๑๐๐ แรงเทียนจุดอยู่ถึง สองดวง จำเลยกับพวกได้พูดจากและเข้าทำร้ายผู้ตายต่อหน้า มิใช่เป็นการลอบทำร้าย พฤติการณ์ดังกล่าวประกอบกันแสดงให้เห็นว่า พยานโจทก์ได้เห็นและจำจำเลยได้จริง อนึ่ง คดีนี้ทางพิจารณาได้ความว่า ก่อนเกิดเหตุ จำเลยได้ร่วมมากับคนร้ายคนอื่น ๆ นายเล็กพกมีดปลายแหลมไว้ที่เอว เมื่อนายเล็กขู่ให้เลิกเล่นไพ่ ผลักโต๊ะล้ม และนายถึกผู้ตายถามว่า เรื่องอะไรกัน แล้วจำเลยได้เข้าชกต่อย และเอาเก้าอี้ตีผู้ตาย แล้วนายเล็กจึงใช้มีดแทงผู้ตาย และจำเลยได้ร่วมทำร้ายผู้ตายก่อนในขณะนั้นด้วย เช่นนี้ ย่อมถือได้ว่าจำเลยได้เป็นตัวการฆ่าผู้ตายโดยเจตนาตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓ จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 550/2505 พนักงานอัยการ กรมอัยการ โจทก์ นายหมุยฮะ หรือหมุยฮักหรือนิวัตร วิเศษภักดี จำเลย