คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 152/2506

คำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนนั้น แม้โจทก์ฎีกาขึ้นมาฝ่ายเดียว และศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ก็ตาม แต่ปรากฏแก่ศาลฎีกาว่า ศาลชั้นต้นได้รวมจำนวนค่าเสียหายตามรายการที่กำหนดให้แก่โจทก์ผิดพลาดเกินจำนวนอันแท้จริงไป 1,000 บาท ศาลฎีกาอาศัยอำนาจตามมาตรา 143 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งพิพากษาแก้จำนวนค่าเสียหายให้ถูกต้องได้ และที่ศาลชั้นต้นมิได้กล่าวในคำพิพากษาให้ชัดแจ้งว่าดอกเบี้ยในจำนวนเงินค่าเสียหายที่ให้โจทก์ได้รับด้วยนั้น ให้คิดในอัตราเท่าใดและเริ่มแต่เมื่อใด ศาลฎีกาเห็นสมควรกำหนดให้ชัดแจ้งด้วย

โจทก์ฟ้องจำเลยเรียกค่าเสียหายฐานละเมิดต่อโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวรับผิดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์พร้อมทั้งดอกเบี้ย แต่ค่าเสียหายพิพากษาให้ไม่เต็มตามฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ฝ่ายเดียวขอให้จำเลยที่ ๒ และจำเลยที่ ๓ ร่วมรับผิดด้วย และว่าค่าเสียหายที่ศาลชั้นต้นกำหนดให้นั้นยังน้อยเกินสมควร ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาฝ่ายเดียว ศาลฎีกาเห็นพ้องกับคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง แต่ปรากฏแก่ศาลฎีกาว่า คำพิพากษาศาลชั้นต้นได้รวมจำนวนค่าเสียหายตามรายการที่กำหนดให้แก่โจทก์ผิดพลาดมากไปกว่าจำนวนอันแท้จริง เป็นเงิน ๑,๐๐๐ บาท ชอบที่ศาลฎีกาจะแก้ไขข้อผิดพลาดนี้เสียให้ถูกต้อง โดยอาศัยอำนาจตามมาตรา ๑๔๓ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง และที่ศาลชั้นต้นมิได้กล่าวในคำพิพากษาให้ชัดแจ้งว่าดอกเบี้ยในจำนวนเงินค่าเสียหายที่ให้โจทก์ได้รับด้วยนั้น ให้คิดในอัตราเท่าใดและเริ่มแต่เมื่อใด ศาลฎีกาเห็นสมควรกำหนดให้ชัดแจ้งด้วย พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ แต่ให้แก้จำนวนค่าเสียหายในคำพิพากษา ศาลชั้นต้นที่ให้จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวใช้แก่โจทก์ ๑๑,๘๒๐ บาทนั้น ให้เหลือเพียง ๑๐,๘๒๐ บาท และให้คิดดอกเบี้ยในเงินจำนวนนี้ในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ตั้งแต่วันที่ศาลชั้นต้นพิพากษาคดีไปจนกว่าจะชำระเงินเสร็จ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 152/2506 นางเล็ก แก้วกระจ่าง (หม้าย) โจทก์ นายเสวก จีนศักโต ที่ 1 นายเฉลี่ยว กลิ่นทุม ที่ 2 นายช้วน ปานวัฒนะ ที่ 3 ล.