คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 701/2506
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
(1) การวินิจฉัยว่าทรัพย์สินที่ถูกยึดเป็นของลูกหนี้ตามคำพิพากษาหรือไม่ เป็นประเด็นที่ต้องวินิจฉัยในคดีขัดทรัพย์
(2) เมื่อผู้ร้องซื้อทรัพย์สินจากบุคคลอื่นที่ไม่ใช่ลูกหนี้ตามคำพิพากษา การได้มาซึ่งทรัพย์สินนั้นของบุคคลอื่นจึงไม่เป็นประเด็นที่ต้องวินิจฉัย
(3) -
ย่อคำพิพากษา
(1) เมื่อผู้ร้องกล่าวในคำร้องขัดทรัพย์ว่าโจทก์นำยึดได้เฉพาะทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษา แต่โจทก์กลับไปยึดทรัพย์ของคนอื่นดังนี้ จึงเป็นประเด็นที่ต้องวินิจฉัยว่าคนอื่นนั้นเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาหรือไม่ การวินิจฉันเช่นนี้ ไม่ใช่นอกประเด็น
(2) เมื่อฟังได้ว่าผู้ร้องซื้อที่พิพาทจากคนอื่นซึ่งไม่ใช่ลูกหนี้ตามคำพิพากษาของโจทก์ เช่นนี้ย่อมไม่มีประเด็นที่จำพึงวินิจฉัยว่า ที่นั้นคนอื่นได้มาอย่างไร เคยตกอยู่ในกองมรดกของใครหรือไม่
(3) การเรียกค่าธรรมเนียมเป็นดุลพินิจของศาล ถ้าเรียกน้อย อาจเรียกเพิ่มได้ เมื่อศาลชั้นต้นเห็นไม่ควรเรียก ก็ไม่ทำให้การพิจารณาคดีเปลี่ยนแปลงไป.
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
เดิมโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินโฉนดที่ ๓๖๖ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี อ้างว่าเป็นของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษา เพื่อขายทอดตลาด
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ไม่ใช่ของจำเลยแต่เป็นของผู้ร้อง โดยซื้อจากนายขึ้น อินทะวัจนะ โดยสุจริต เสียค่าตอบแทนขอให้ศาลปล่อยทรัพย์ที่ยึด
โจทก์คัดค้านหลายประการ
ศาลแพ่งพิจารณาแล้วฟังว่า ที่พิพาทไม่ใช่ของจำเลย พิพากษาให้ปล่อย
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :-
(๑) ก่อนผู้ร้องรับซื้อที่พิพาท ที่พิพาทเป็นของนางชื้น อินทะวัจนะ ตลอดมาไม่เคยตกเป็นของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะยึด ที่โจทก์เถียงว่าการที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า "นางชื้น มิใช่ลูกหนี้โจทก์" เป็ฯการนอกประเด็นเพราะผู้ร้องไม่ได้กล่าวอ้างนั้นเห็นว่า ไม่นอกประเด็น เพราะผู้ร้องได้กล่าวไวในคำร้องว่า ไม่ซื้อที่พิพาทนี้จากนางชื้น ซึ่งเป็นคนละคนกับนางนิ่มจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จะยึดได้เฉพาะทรัพย์สินของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษาเท่านั้น เมื่อโจทก์นำยึดที่พิพาทซึ่งผู้ร้องอ้างว่าซื้อจากนางชื้น จึงเป็นประเด็นโดยตรงที่ศาลจะวินิจฉัยว่า นางชื้นเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาของโจทก์หรือไม่
(๒) เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ผู้ร้องซื้อที่พิพาทจากนางชื้น ซึ่งไม่ใช่ลูกหนี้ตามคำพิพากษาของโจทก์ นางชื้นจะได้ที่พิพาทมาอย่างไร ที่นี้จะเคยเป็นรัพย์สินในกองมรดกของร้องตำรวจตรีโต๊ะหรือไม่ จึงไม่ใช่ประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยในคดีนี้
(๓) การเรียกค่าธรรมเนียมเป็นหน้าที่ของศาล แม้จะเรียกน้อยไปกว่าที่ควร ก็อาจเรียกเพิ่มเติมให้ถูกต้องได้ แต่เมื่อศษลขั้นต้นเห็นไม่ควรเรียกเพิ่ม ก็ไม่ทำให้การพิจารณาพิพากษาคดีต้องเปลี่ยนแปลงไป
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 701/2506
พันเอกพระยาราชอัคนิรักษ์ ทึ 1
นางศรไกรรณรงค์ ที่ 2 โจทก์
นายวรพงษ์ โอฬารสมบัติ นางแถมสามลปาน ผู้ร้อง
นางนิ่ม อินทะวัจนะ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | 1 - พันเอกพระยาราชอัคนิรักษ์ ทึ · โจทก์ - นางศรไกรรณรงค์ ที่ 2 · ผู้ร้อง - นายวรพงษ์ โอฬารสมบัติ นางแถมสามลปาน · จำเลย - นางนิ่ม อินทะวัจนะ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สวิง ลัดพลี · สอาด นาวีเจริญ · เจน เวชศิลป์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแพ่ง - นายไพฑูรย์ พันธ์ฟัก · ศาลอุทธรณ์ - นายไสว เสนาขันธ์ สุจิตต์พ. ท. |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา