คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1142-1175/2509

ฟ้องขอให้ขับไล่ออกจากที่ดินและโรงเรียนซึ่งสร้างอยู่บนที่ดินนั้น ศาลพิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินแต่ประการเดียว ไม่เป็นการพิจารณาเกินคำขอ

คดีทั้งสี่สำนวนนี้ศาลรวมพิจารณาและพิพากษา โจทก์ฟ้องอย่างเดียวกันว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินและโรงเรียนซึ่งตั้งอยู่ในที่ดินนี้ ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจาโรงเรือนและที่ดิน กับให้ใช้ค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ทำนองเดียวกันว่า นายผุดเช่าที่ดินจากเจ้าของเดิมแล้วปลุกโรงเรือนพิพาทขึ้น ต่อมานายผุดได้ขายโรงเรียนเหล่านี้ให้พวกจำเลย พวกจำเลยได้เช่าที่ดินนี้จากเจ้าของที่ดินต่อมา โจทก์ไม่มีสิทธิขับไล่จำเลย ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากโรงเรือนและที่ดิน และให้ใช้ค่าเสียหาย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะข้อที่ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากโรงเรียนพิพาท นอกจากที่แก้ให้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยทั้งหมดฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยคำขอท้ายฟ้องทุกสำนวนของโจทก์มีว่าขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่ดินและโรงเรียน ที่ศสาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินแต่สถานเดียวจึงไม่ใช่พิพากษาเกินคำขอ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1142 - 1175/2509 นางมินะ หมัดอาดัม (หญิงม่าย) โดยนายสาลามิด มินมะหะหมัด ผู้รับมอบอำนาจ นางชุ่นม่วย แซ่เล้า กับจำเลยอื่นๆ อีก รวม 4 สำนวน จำเลย