คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 528/2509

การที่เจ้าพนักงานที่ดินรับอายัดที่ดินไว้ ก็ไม่มีกฎหมายห้ามศาลมิให้ยึดหรืออายัดที่ดินนั้นซ้ำอีก การที่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาขอให้ศาลยึดทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษานั้นเป็นการใช้สิทธิทางศาลโดยสุจริตตามที่กฎหมายให้อำนาจไว้ จึงไม่เป็นการทำละเมิด.

โจทก์ฟ้องว่าพ่อตาของจำเลยได้อายัดที่นาของโจทก์ไว้ต่อเจ้าพนักงานที่ดิน ต่อมาจำเลยขอให้ศาลยึดที่นาแปลงนั้นของโจทก์อีก โดยอ้างว่าเป็นของลูกหนี้ตามคำพิพากษาของจำเลย ทั้งนี้ โดยจำเลยจงใจหรือประมาทเลินเล่อที่จะให้โจทก์ได้รับความเสียหายเกินกว่าเหตุ ทำให้โจทก์เสียหายทำนาไม่ได้ ๔ ปี จึงขอให้จำเลยชำระค่าเสียหาย จำเลยให้การว่าได้ยึดนาพิพาทโดยมีเหตุสมควร มิใช่แกล้งยึด โจทก์ยังคงทำนาพิพาทตลอดมา ศาลชั้นต้นสอบข้อเท็จจริงบางประการแล้วงดสืบพยาน พิพากษาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการใช้สิทธิทางศาลและกระทำโดยสุจริต ไม่เป็นละเมิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นชอบด้วยกับที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง แต่ค่าทนายศาลชั้นต้นกำหนดสูงไป จึงพิพากษาแก้เฉพาะค่าทนาย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่เจ้าพนักงานที่ดินรับอายัดที่พิพาทไว้แล้ว หามีกฎหมายห้ามศาลมิให้ยึดหรืออายัดซ้ำอีกไม่ จึงไม่เป็นเหตุขัดขวางมิให้จำเลยขอให้ศาลบังคับคดี จำเลยใช้สิทธิทางศาลโดยสุจริตตามที่กฎหมายให้อำนาจไว้ มิได้จงใจหรือประมาทเลินเล่อทำผิดต่อกฎหมายหรือใช้สิทธิอันเป็นการมิชอบด้วยกฎหมายแต่อย่างใด พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 528/2509 นายสง่า ภู่พลับ ที่ 1, นายบัว โลหะเวช ที่ 2, นางสาวบาง โลหะเวช ที่ 3 โจทก์ นายประเสริฐ ชูสิงห์ จำเลย