คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 340/2511

คดีมีประเด็นข้อเท็จจริง 4 ข้อ ศาลชั้นต้นสั่งให้คู่ความนำพยานสืบสำหรับประเด็น ข้อ 1 ข้อเดียว ส่วนประเด็นอื่นเห็นว่าวินิจฉัยได้เอง เมื่อคู่ความได้ดำเนินการตามที่ศาลสั่งแล้ว ศาลกลับวินิจฉัยว่าโจทก์มีภาระต้องพิสูจน์ประเด็นข้อ 3 แล้วไม่พิสูจน์ จึงพิพากษายกฟ้อง เป็นคำวินิจฉัยที่ไม่ชอบ

โจทก์ฟ้องขับไล่ คดีในศาลชั้นต้นมีประเด็นว่า (๑) โจทก์มอบอำนาจให้ผู้รับมอบอำนาจบอกเลิกสัญญาและฟ้องคดีนี้หรือไม่ (๒) เมื่อสัญญาเดิมหมดอายุแล้ว ได้มีสัญญาเช่าใหม่ไม่มีกำหนดเวลาหรือไม่ (๓) โจทก์บอกเลิกสัญญาเช่าใหม่นี้แล้วหรือไม่ (๔) จำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัย ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน ฯลฯ หรือไม่ ในวันชี้สองสถาน ศาลชั้นต้นชี้ว่า ประเด็นที่คู่ความจะต้องนำสืบมีเพียงข้อเดียว คือ ประเด็นข้อ ๑ ข้างต้น ประเด็นข้ออื่นศาลพอวินิจฉัยได้ โดยคู่ความไม่ต้องสืบพยาน ในวันนัดสืบพยาน โจทก์ส่งใบมอบอำนาจตัวจริงต่อศาล จำเลยแถลงรับรองความถูกต้อง โจทก์จึงแถลงว่าไม่ติดใจสืบพยานบุคคลต่อไป ในวันนัดสืบพยานจำเลย จำเลยส่งใบรับเงินค่าเช่าห้องพิพาท ๕ ฉบับ แล้วแถลงไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยเหตุที่ว่า ตามใบรับเงินค่าเช่าฟังได้ว่า มีสัญญาเช่าใหม่โดยไม่มีกำหนดเวลา โจทก์ไม่ได้นำสืบว่าได้มีการบอกเลิก (ประเด็นข้อ ๓) โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานแล้วพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่ศาลชั้นต้นสั่งให้สืบพยานเฉพาะประเด็นข้อแรกข้อเดียวแล้วยกเอาประเด็นข้อ ๓ ขึ้นวินิจฉัย คำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นจึงไม่ชอบ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 340/2511 นายไพโรจน์ ปุสสเทวะ โดยนายปัญญา เทพปัญญา ผู้รับมอบอำนาจ โจทก์ นายจิ้นกี่หรือกี่ แซ่แต้ หรือแต้จิ้นกี่ ล.