คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2607/2517

โจทก์ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า แต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าไม่ยอมรับจดทะเบียนให้ โดยอ้างว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์เหมือนหรือเกือบเหมือนเครื่องหมายการค้าของจำเลยซึ่งขอจดทะเบียนไว้ก่อน โจทก์ก็มิได้ดำเนินการอย่างใด ทั้งไม่ปรากฏว่าจำเลยได้โต้แย้งคัดค้านการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ประการใด โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกจำเลยไปทำความตกลงเพราะจำเลยยื่นคำขอจดทะเบียนไว้ก่อนโจทก์ และตามคำฟ้องโจทก์ก็ยอมรับว่าเครื่องหมายการค้าที่โจทก์จำเลยขอจดทะเบียนไม่เหมือนหรือเกือบเหมือนกันที่จำเลยเพิกเฉยเสียไม่มาทำความตกลงกับโจทก์ถือไม่ได้ว่าจำเลยโต้แย้งสิทธิของโจทก์ ดังนั้น โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์แต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าแจ้งให้โจทก์ทราบว่าจะดำเนินการจดทะเบียนให้โจทก์ไม่ได้โดยอ้างว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์เหมือนหรือเกือบเหมือนเครื่องหมายการค้าของจำเลยซึ่งขอจดทะเบียนไว้ก่อนให้ทำความตกลงหรือนำคดีไปสู่ศาล โจทก์แจ้งให้จำเลยมาทำความตกลงจำเลยเพิกเฉยเสีย ถือว่าจำเลยขัดขวางและคัดค้านสิทธิโจทก์ ขอให้บังคับห้ามมิให้จำเลยคัดค้านขัดสิทธิการขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จำเลยให้การว่า จำเลยเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าตามคำฟ้องโจทก์ ซึ่งได้ยื่นคำขอจดทะเบียนไว้ก่อนโจทก์ เครื่องหมายการค้าของโจทก์เหมือนหรือเกือบเหมือนกับเครื่องหมายการค้าของจำเลย จำเลยมีสิทธิดีกว่าโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกจำเลยไปทำความตกลง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๕๕ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์กล่าวในคำฟ้องว่าโจทก์ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ แต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าแจ้งให้โจทก์ทราบว่าจะดำเนินการจดทะเบียนให้โจทก์ไม่ได้โดยอ้างว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์เหมือนหรือเกือบเหมือนเครื่องหมายการค้าของจำเลย โจทก์แจ้งให้จำเลยมาทำความตกลง จำเลยเพิกเฉยเสีย ถือว่าจำเลยขัดขวางและคัดค้านสิทธิของโจทก์ เห็นว่าการที่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าไม่ยอมรับจดทะเบียนให้โจทก์ ตามเหตุผลดังกล่าวนั้น เป็นความเห็นของนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าเอง โจทก์ก็มิได้ดำเนินการอย่างใด ทั้งไม่ปรากฏว่าจำเลยได้โต้แย้งคัดค้านการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ประการใดเลย โจทก์ไม่มีสิทธิที่จะเรียกจำเลยไปทำความตกลงเพราะจำเลยยื่นคำขอจดทะเบียนไว้ก่อนโจทก์ และเครื่องหมายการค้าที่โจทก์ขอจดทะเบียนกับที่จำเลยขอจดทะเบียนโจทก์ก็ยอมรับตามฟ้องว่ามิได้เหมือนหรือเกือบเหมือนกันแต่อย่างใด ฉะนั้น ที่จำเลยเพิกเฉยเสียไม่มาทำความตกลงกับโจทก์ดังโจทก์อ้างนั้น ถือไม่ได้ว่าจำเลยโต้แย้งสิทธิของโจทก์ ดังนั้น โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๕๕ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2607/2517 บริษัทธานินทร์อุตสาหกรรม จำกัด โดยนายอุดม วิทยะสิรินันท์ โจทก์ นายวรวิทย์ สุธีรชัย จำเลย