คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2592/2518
ป.วิ.แพ่ง ม.183
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ผู้ขนส่งต้องรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นแก่ทรัพย์สินของผู้โดยสารตามมาตรา 638 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ แม้ผู้โดยสารจะไม่ได้แจ้งราคาทรัพย์สินให้ผู้ขนส่งทราบตามมาตรา 620 ก็ตาม
ย่อคำพิพากษา
ศาลชั้นต้นกะประเด็นว่าผู้ขนส่งจำเลยต้องรับผิดร่วมกับลูกจ้างในการที่ของๆ ผู้โดยสารหายไปหรือไม่ และพิพากษาให้ผู้ขนส่งรับผิดตาม มาตรา 638 ศาลอุทธรณ์จะยกเหตุว่าผู้โดยสารไม่ได้บอกราคาทรัพย์แก่ผู้ขนส่งทราบตาม มาตรา 620ซึ่งไม่มีประเด็นข้อต่อสู้ มาบังคับไม่ได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.183 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายถีสุ่น แซ่เต็ง · จำเลย - นายสมพร หรืออู๊ด มัณยานนท์ กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | สมคิด มงคลชาติ · ประพจน์ ถิระวัฒน์ · ไพโรจน์ ไวกาสี |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา