คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1437/2519

ผู้เสียหายและฝ่ายจำเลยไม่รู้จักและไม่มีสาเหตุกันมาก่อน เหตุที่เกิดขึ้นเพราะการขับรถแย่งผู้โดยสารแล้วท้าทายทำร้ายกัน พวกจำเลยมีมีดเข้าแทงผู้เสียหายก่อน ผู้เสียหายใช้ไม้ตีจำเลยซึ่งไม่มีอาวุธอะไรเข้าแย่งไม้แล้วตีผู้เสียหาย การทำร้ายมีการชุลมุน ไม่พอรับฟังว่าจำเลยกับพวกเลือกทำร้ายโดยถนัด บาดแผลที่ผู้เสียหายถูกแทงใกล้ ๆ กัน 2 แผลที่ราวนมซ้าย ลึกเพียง 0.7 เซนติเมตร จะลึกเพียงแต่ผนังทรวงอก แผลที่กล้ามเนื้อแขนซ้ายท่อนบน 4 แผล ลึก 1 เซนติเมตร บาดแผลถูกตีที่ศีรษะ 2 แห่ง ไม่ปรากฏว่าทำให้กะโหลกศีรษะเป็นอันตรายถึงแตกหักยุบสลายหรือทำให้หมดสติ แสดงว่ามิได้ถูกแทงหรือตีโดยแรง ระหว่างชุลมุนทำร้าย มีผู้ร้องว่าตำรวจมา จำเลยกับพวกได้หลบหนีไป ไม่พอรับฟังว่าถ้าไม่มีผู้ร้องเช่นนั้น จำเลยกับพวกจะฆ่าผู้เสียหาย พฤติการณ์ตามรูปคดีไม่พอฟังว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกพยายามฆ่าผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๐,๘๓ จำเลยให้การว่า ได้ใช้ไม้ตีทำร้ายผู้เสียหายจริง แต่ไม่มีเจตนาฆ่า ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๐,๘๓ จำคุก ๑๐ ปี จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวน ในชั้นศาลก็รับว่าทำร้ายผู้เสียหาย ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ จำคุกจำเลยที่ ๖ ปี ๔ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ จำคุก ๑ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ จำคุกจำเลย ๘ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าจำเลยซึ่งเป็นพนักงานเก็บค่าโดยสารรถคันที่นายแดงขับลงจากรถตามนายแดงซึ่งเข้าไปพูดเป็นทำนองท้าให้นายชื่นเข้าต่อสู้กัน เนื่องจากการขับรถแซงกันแย่งรับผู้โดยสาร นายชื่นถือไม้ลงจากรถ นางแดงมีมีด จำเลยไม่มีอาวุธ นายแดงเข้าแทงนายชื่นก่อน นายชื่นใช้ไม้ตีตอบ จำเลยเข้าแย่งไม้จากนายชื่นใช้ไม้นั้นตีนายชื่นจนเซลงไปในคูน้ำข้างทาง นางแดงกับจำเลยติดตามลงไปและตีนายชื่นอีก เป็นพฤติการณ์ที่ถือได้ว่าจำเลยร่วมกระทำผิด มีปัญหาว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าหรือไม่ เห็นว่ากรณีตามคดีนี้ฝ่ายนายชื่นและฝ่ายจำเลยไม่รู้จักและไม่มีสาเหตุกันมาก่อน เหตุที่เกิดขึ้นเพราะการขับรถแย่งรับผู้โดยสารแล้วท้าทายทำร้ายกัน หากจำเลยมีมีดเข้าแทงผู้เสียหายก่อน ผู้เสียหายใช้ไม้ตีจำเลยซึ่งไม่มีอาวุธอะไรเข้าแย่งไม้แล้วตีผู้เสียหาย การทำร้ายมีการชุลมุน ไม่พอรับฟังว่าจำเลยกับพวกเลือกทำร้ายโดยถนัด บาดแผลที่ผู้เสียหายถูกแทงใกล้ ๆ กัน ๒ แผลที่ราวนมซ้าย ลึกเพียง ๐.๗ เซนติเมตร จะลึกเพียงแต่ผนังทรวงอก แผลที่กล้ามเนื้อแขนซ้ายท่อนบน ๔ แผลมีความลึก ๑ เซนติเมตร แสดงว่าบาดแผลที่ถูกแทงดังกล่าวทุกแผลมิได้ถูกแทงโดยแรง ส่วนบาดแผลที่ถูกตีด้วยไม้ที่ศีรษะ ๒ แห่ง ก็ไม่ปรากฏว่าทำให้กะโหลกศีรษะเป็นอันตรายถึงแตกหักยุบสหายหรือทำให้หมดสติ ไม่พอรับฟังว่าผู้ตีตีโดยแรง ระหว่างชุลมุนทำร้าย มีผู้ร้องว่าตำรวจมา จำเลยกับพวกได้หลบหนีไป ไม่พอรับฟังว่าถ้าไม่มีผู้ร้องเช่นนั้น จำเลยกับพวกจะฆ่าผู้เสียหาย พฤติการณ์ตามรูปคดีไม่พอฟังว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1437/2519 พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรปราการ โจทก์ นายสุภัทร์ คำหอม ล.