คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1031/2520
ป.วิ.แพ่ง ม.5, 93
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ผู้ทำละเมิดและผู้รับประกันภัยค้ำจุนต้องรับผิดร่วมกันในมูลละเมิด และโจทก์สามารถฟ้องจำเลยทั้งสองต่อศาลที่มีเขตอำนาจตามภูมิลำเนาของจำเลยคนใดคนหนึ่งได้
ย่อคำพิพากษา
คดีละเมิด ผู้ทำละเมิดกับผู้รับประกันภัยค้ำจุนต้องรับผิดในมูลความแห่งคดีซึ่งแบ่งแยกกันไม่ได้ จำเลยที่ 3 มีภูมิลำเนาในเขตอำนาจศาลแพ่ง โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสามต่อศาลแพ่งได้
กรมธรรม์ประกันภัยมีต้นฉบับอยู่ที่ขนส่งจังหวัด 1 ฉบับไม่ใช่ต้นฉบับสูญหายซึ่งจะสืบพยานบุคคลแทนได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.5 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.93 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางสมลักษณ์ รุ่งนาวา กับพวก · จำเลย - นายบุญส่ง พงษ์สุวรรัตน์ กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ชลอ จามรมาน · อุดม ทันด่วน · โสพิทย์ คังคะเกตุ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา