คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2520
ป.พ.พ. ม.406
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การเสียภาษีการค้าโดยมีมูลอันจะอ้างกฎหมายได้ แม้ภายหลังกฎหมายเปลี่ยนแปลงไปแล้ว ถือว่าไม่ใช่ลาภที่ได้ไปโดยปราศจากมูลอันจะอ้างกฎหมายได้ และไม่อยู่ในอายุความตามกฎหมาย
ย่อคำพิพากษา
โจทก์นำชิ้นส่วนเข้ามาเป็นวัตถุดิบประกอบรถยนต์ มิได้ขายเป็นอะไหล่ ประมวลรัษฎากร มาตรา 78 วรรคสอง ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีการค้า (ฉบับที่ 2) ถือว่าโจทก์เป็นผู้ประกอบการค้า ซึ่งกฎหมายในขณะนั้นยกเว้นตามมาตรา 79 ทวิ (1) จำเลยรับชำระภาษีโดยมีมูลอันจะอ้างกฎหมายได้ว่าโจทก์ต้องเสียภาษีการค้าตาม ประมวลรัษฎากรจึงมิใช่ลาภมิควรได้ ไม่อยู่ในอายุความตาม มาตรา 419
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.406 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - บริษัทกรรณสูตร เจเนอรัลแอสเซมบลี จำกัด · จำเลย - กรมสรรพากร |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ถนอม ครูไพศาล · แถม ดุลยสุข · ชุบ วีระเวคิน |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา