⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 97/2520

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 97/2520

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่จำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญาที่ตกลงกันไว้ ไม่ถือเป็นความผิดฐานฉ้อโกง หากไม่มีการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริงเพื่อหลอกลวงให้ผู้เสียหายส่งมอบทรัพย์สิน และไม่มีเจตนาทุจริตที่จะไม่ปฏิบัติตามสัญญาตั้งแต่แรก

ย่อคำพิพากษา

ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจา โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริง ซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไร ที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้ ก็ปรากฏตามฟ้องโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ก็ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรก จึงเป็นเรื่องจำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกผู้เสียหายไว้เท่านั้น กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่ง ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.158 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.176 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.185 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.195 ประมวลกฎหมายอาญา ม.341 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 ม.20

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องด้วยวาจาว่า จำเลยบังอาจหลอกลวงนายธีระพล วีระญาณนนท์ ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทโอเชี่ยน เทรดดิ้ง จำกัด ว่าจำเลยมีความสามารถนำยาสีฟันโคซินไปจำหน่ายให้แก่บุคคลอื่นได้ แล้วจะนำเปอร์เซ็นจากการขายมาส่งมอบให้แก่บริษัท จนนายธีระพลผู้เสียหายหลงเชื่อและได้มอบยาสีฟันคิดเป็นเงิน ๑๐,๓๑๔ บาทให้แก่จำเลยเมื่อจำเลยขายสินค้าดังกล่าวได้แล้ว ไม่ได้นำเงินดังกล่าวมามอบให้นายธีระพลผู้เสียหายจึงเป็นการหลอกลวงผู้เสียหายเอายาสีฟันดังกล่าวไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจา โจทก์บรรยายฟ้องเพียงว่า จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่าจำเลยสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายแก่บุคคลอื่นได้ และจะนำเปอร์เซ็นจากการขายมาให้ ผู้เสียหายหลงเชื่อได้มอบยาสีฟันให้จำเลยไป จำเลยขายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไร ข้อที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้นั้น ก็ปรากฏตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้จริง จึงไม่เป็นการหลอกลวงด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จแต่อย่างใด ส่วนการที่จำเลยจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหายนั้น โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรกจึงเป็นเรื่องที่จำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกไว้เท่านั้น กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่ง การกระทำของจำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑ แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ฯลฯ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 97/2520 พนักงานอัยการ กรมอัยการ โจทก์ นายสุวิทย์ ชินวิไล หรือแซ่ตัน ล.

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - พนักงานอัยการ กรมอัยการ · ล. - นายสุวิทย์ ชินวิไล หรือแซ่ตัน
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ภิญโญ ธีรนิติ · สมคิด มงคลชาติ · พัลลภ เสถียรธรรมกิจ
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลชั้นต้น · ศาลอุทธรณ์ - นายสมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชย
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 6205/2541ฎีกา 9114/2552ฎีกา 2530/2527ฎีกา 7651/2552ฎีกา 2147/2521ฎีกา 712/2559ฎีกา 2303/2518ฎีกา 130/2528ฎีกา 2197/2547ฎีกา 7988/2551ฎีกา 1992/2530ฎีกา 20/2491ฎีกา 18211/2555ฎีกา 664/2520ฎีกา 4225/2559ฎีกา 1220/2510ฎีกา 2813/2566ฎีกา 1294/2509ฎีกา 11720/2555ฎีกา 884/2484ฎีกา 4519/2544ฎีกา 2766/2546ฎีกา 2292/2540ฎีกา 6863/2543
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา