คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 915/2521

ศาลพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากที่พิพาทผู้ร้องอ้างว่าที่ดินบางส่วนเป็นของผู้ร้อง ผู้ร้องไม่ใช่บริวารของจำเลย ดังนี้ ไม่ใช่เรื่องที่ผู้ร้องจะของดการบังคับคดี แต่เป็นเรื่องที่ผู้ร้องต้องดำเนินคดีกับโจทก์และโจทก์ร่วมว่าผู้ร้องมีสิทธิดีกว่า ศาลไม่อนุญาตให้งดการบังคับคดี

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกคำร้องที่ขอให้งดการบังคับคดีให้รื้อสิ่งปลูกสร้างออกจากที่พิพาทของโจทก์ร่วม ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ผู้ร้องยื่นคำร้องอ้างว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของที่ดินพิพาทบางส่วนพร้อมสิ่งปลูกสร้างบนที่ดิน และผู้ร้องมิได้เป็นคู่ความในคดี หรือเป็นบริวารของจำเลยนั้น เป็นเรื่องผู้ร้องอ้างว่า ผู้ร้องเป็นบุคคลภายนอกผู้มีส่วนได้เสีย ผู้ร้องจึงอาจขอให้ศาลมีคำสั่งงดการบังคับคดีได้ แต่คดีนี้ได้มีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้วว่า ที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ร่วม เมื่อผู้ร้องอ้างว่าผู้ร้องมีสิทธิดีกว่าโจทก์ร่วม ก็ชอบที่ผู้ร้องจะต้องไปดเนินคดีว่ากล่าวกับโจทก์และโจทก์ร่วมต่อไป ที่ศาลล่างทั้งสองไม่อนุญาตให้งดการบังคับคดีและมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้องนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย" พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 915/2521 วัดสมฌานัมบริหาร โจทก์ โจทก์ร่วม โจทก์ สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ โจทก์ นายเฉลิม ศิริวรรณ ผู้ร้อง นางประชุม กำแหงฤทธิรงค์ จำเลย