คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2154/2522

โจทก์เพียงแต่มอบหมายให้การไฟฟ้านครหลวงดูแลรักษาซ่อมแซมเสาไฟฟ้าและโคมไฟของโจทก์ที่ติดตั้งในถนนสาธารณะ ตลอดจนเป็นผู้แจ้งความตีราคาค่าเสียหายและติดตามเรื่องในกรณีที่เสาไฟฟ้าถูกรถชนเท่านั้น หาได้มอบหมายให้การไฟฟ้านครหลวงติดตามเรียกร้องค่าเสียหายหรือมอบหมายให้ดำเนินคดีฟ้องเรียกค่าเสียหายจากผู้กระทำละเมิดอันจะถือว่าเป็นตัวแทนไม่ฉะนั้น การที่การไฟฟ้านครหลวงซึ่งเป็น นิติบุคคลต่างหากจากโจทก์รู้ถึงการละเมิด และรู้ตัวผู้จะพึงต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2518 จะถือว่าโจทก์รู้ด้วยใน วันที่ดังกล่าวไม่ได้คดีนี้โจทก์ผู้เสียหายทราบเรื่องการละเมิดและรู้ตัวผู้กระทำละเมิดจากการไฟฟ้านครหลวงเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2519 ซึ่งนับถึงวันฟ้องไม่เกิน 1 ปี คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ขับรถยนต์บรรทุกซึ่งเอาประกันวินาศภัยไว้กับจำเลยที่ 2 ด้วยความประมาทเลินเล่อชนเสาไฟฟ้าและโคมไฟของโจทก์เสียหาย โจทก์รู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวผู้กระทำละเมิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2519 ขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ได้รับแจ้งถึงการละเมิดและรู้ตัวผู้กระทำละเมิดตั้งแต่วันกระทำละเมิดคือวันที่ 16 ตุลาคม 2518 แล้ว โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2520 คดีโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้อง ระหว่างพิจารณาคู่ความรับกันว่าเจ้าหน้าที่การไฟฟ้านครหลวงทราบเรื่องความเสียหายและรู้ตัวผู้กระทำละเมิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2518 และโจทก์ได้มอบให้การไฟฟ้านครหลวงเป็นผู้ดูแลเสาไฟฟ้าต้นพิพาทตั้งแต่ปี 2511 โจทก์ทราบเรื่องการกระทำละเมิดจากการไฟฟ้านครหลวงเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2519 ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า เดิมโจทก์ได้มอบให้การไฟฟ้านครหลวงเป็นผู้ดูและรักษาไฟฟาสาธารณะ โดยมอบให้ดูแลรักษา รับผิด ซ่อมแซม ตลอดจนแจ้งความตีราคาค่าเสียหาย และติดตามเรื่องในกรณีที่ถูกรถชน ถ้าวงเงินไม่เกิน 8,000 บาท ก็ให้การไฟฟ้าฯ ดำเนินการจัดซ่อมไปได้แล้วส่งบิลไปเก็บเงินจากโจทก์ หากเกิน 8,000 บาท ขอให้การไฟฟ้าฯ แจ้งให้โจทก์ทราบเพื่อพิจารณาก่อน จำเลยที่ 1 ขับรถยนต์ซึ่งเอาประกันไว้กับจำเลยที่ 2 โดยประมาทเลินเล่อชนเสาไฟฟ้าของโจทก์เสียหายเป็นเงิน 5,106.29 บาท เจ้าหน้าที่การไฟฟ้าฯ ทราบเรื่องความเสียหายและรู้ตัวผู้กระทำผิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2518 และโจทก์ได้ทราบเรื่องการละเมิดจากการไฟฟ้าฯ เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2519 การกระทำของโจทก์เป็นเพียงการมอบหมายให้การไฟฟ้าฯ ดูแลรักษาซ่อมแซมเสาไฟฟ้าและโคมไฟฟ้าของโจทก์ที่ติดตั้งในถนนสาธารณะตลอดจนเป็นผู้แจ้งความตีราคาค่าเสียหายและติดตามเรื่องในกรณีที่เสาไฟฟ้าถูกรถชนเท่านั้น หาได้มอบหมายให้การไฟฟ้าฯ ติดตามเรียกร้องค่าเสียหายหรือมอบหมายให้ดำเนินคดีฟ้องเรียกค่าเสียหายจากผู้กระทำละเมิด อันจะถือว่าการไฟฟ้าฯ เป็นตัวแทนไม่ ฉะนั้น การที่การไฟฟ้าฯ ซึ่งเป็นนิติบุคคลต่างหากจากโจทก์รู้ถึงการละเมิด และรู้ตัวผู้จะพึงต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2518 จะถือว่าโจทก์รู้ด้วยในวันที่ดังกล่าวไม่ได้ คดีนี้โจทก์ผู้เสียหายทราบเรื่องการละเมิดและรู้ตัวผู้กระทำละเมิดจากการไฟฟ้าฯ เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2519 ซึ่งนับถึงวันฟ้องไม่เกิน 1 ปี คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2154/2522 กรุงเทพมหานคร โดย นายธรรมนูญ เทียนเงิน ผู้ว่าราชการ โจทก์ นายสุพจน์ หวังสุจริตการ กับพวก จำเลย