คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1028/2523

การเอาขยะไปถมที่ดินโจทก์โดยมิได้เข้าไปครอบครองไม่เป็นการแย่งการครอบครองที่ดิน

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์กับภรรยาเป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ 159 ตำบลกะทู้ อำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต โดยโจทก์ได้ครอบครองที่ดินดังกล่าวตลอดมา ต่อมาจำเลยเอาเสามาปักและกั้นลวดหนามล้อมรั้วที่ดินของโจทก์เป็นเนื้อที่ 60 ตารางวาไม่ให้โจทก์เข้าไปดูแลเก็บพืชผลของโจทก์ ขอให้พิพากษาให้จำเลยรื้อถอนรั้วที่กั้นที่ดินและชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยให้การว่าโจทก์มิได้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 159 จำเลยครอบครองที่ดินพิพาทอย่างเป็นเจ้าของติดต่อกันมาตั้งแต่ พ.ศ. 2457 จนถึงบัดนี้ โจทก์มิได้เสียหาย คดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยเป็นฝ่ายครอบครองที่พิพาท พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยรื้อถอนรั้วออกไปและให้ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไปร้องเรียนกับผู้ใหญ่บ้านเป็นครั้งแรกเมื่อ 2 ปีมาแล้วว่า จำเลยเอาขยะไปถมที่ดินโจทก์ โจทก์ย่อมเสียสิทธิที่จะเอาคืนซึ่งการครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1375 นั้น เห็นว่าการเอาขยะไปถมที่ดินโจทก์โดยมิได้เข้าไปครอบครอง ไม่เป็นการแย่งการครอบครองที่ดินแต่อย่างใด ศาลอุทธรณ์พิพากษาคดีชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1028/2523 นายโบบ๋า หรือบ๋า แก้วประดับ โจทก์ นายเกียด แซ่ตัน จำเลย