⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 1492/2524

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1492/2524

ป.พ.พ. ม.7, 226, 420 ฯลฯ · ป.วิ.แพ่ง ม.142

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ผู้เอาประกันภัยฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนจากผู้รับประกันภัยได้ทันทีตามสัญญาประกันภัยค้ำจุน โดยไม่จำเป็นต้องรอให้ผู้เอาประกันภัยชำระค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เสียหายก่อน

ย่อคำพิพากษา

ผู้เอาประกันภัยฟ้องให้ผู้รับประกันภัยรับผิดตามสัญญาประกันภัยค้ำจุนได้ แม้ว่าผู้เอาประกันภัยยังไม่ได้ชำระค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้ที่ได้รับความเสียหายจากการละเมิดของลูกจ้างผู้เอาประกันภัยเพราะกรณีนี้ไม่ใช่เป็นเรื่องรับช่วงสิทธิ

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.142 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.7 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.226 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.420 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.863 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.867 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.887

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.142 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.7 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.226 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.420 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้เอาประกันภัยรถยนต์ไว้กับจำเลย โดยจำเลยได้สัญญาคุ้มครองความรับผิดต่อบุคคลภายนอกเมื่อบาดเจ็บหรือมรณะและเพื่อความเสียหายต่อทรัพย์สิน ต่อมาลูกจ้างของโจทก์ขับรถคันดังกล่าวไปชนรถจักรยานยนต์ที่ อ. เป็นคนขับ ทำให้รถทั้ง 2 คันเสียหาย และอ. ขาขวาหัก โดยรถของโจทก์เป็นฝ่ายผิด ต้องเสียค่าซ่อมรถ ค่ารักษาพยาบาล อ. ค่าเบี้ยเลี้ยง และค่าเสื่อมความสามารถ รวม 29,500 บาทจำเลยเพิกเฉยไม่ยอมชดใช้ค่าเสียหายตามสัญญา ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหายจำนวนดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า โจทก์ไปตกลงชดใช้ค่าเสียหายแก่บุคคลภายนอกโดยพลการและโจทก์ยังมิได้ชำระค่าเสียหายแก่บุคคลภายนอก จำเลยจึงไม่ต้องรับผิด ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 22,610 บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า นอกจากค่าซ่อมรถจักรยานยนต์ของ อ.แล้วโจทก์ยังไม่ได้ชำระค่าเสียหายอื่น ๆ ให้ อ. โจทก์จึงยังไม่ได้รับช่วงสิทธิ พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะค่ารักษาพยาบาลค่าขาดรายได้ และค่าเสื่อมความสามารถของ อ. นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาข้อกฎหมายชั้นฎีกาเพียงว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องสำหรับค่าสินไหมทดแทนส่วนที่โจทก์ยังไม่ได้ชำระให้อ. หรือไม่ เห็นว่า โจทก์ฟ้องเป็นเรื่องประกันภัยซึ่งโจทก์ฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนตามสัญญากรมธรรม์ประกันภัย ในกรณีที่โจทก์ผู้เอาประกันภัยจะต้องรับผิดตามกฎหมายเพื่อความบาดเจ็บของบุคคลภายนอกเนื่องจากอุบัติเหตุอันเกิดจากการใช้รถยนต์ที่ประกันภัยไว้ ทั้งข้อเท็จจริงก็ฟังได้ว่า อ. บุคคลภายนอกได้รับความเสียหายที่เกิดจากลูกจ้างของโจทก์ละเมิดจริง โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องเรียกเงินค่าสินไหมทดแทนในนามของโจทก์จากจำเลยผู้รับประกันภัยได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 887 ส่วนที่โจทก์จะได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ อ. บุคคลภายนอกแล้วหรือไม่นั้น ไม่ใช่สาระสำคัญ เพราะกรณีไม่ใช่เป็นเรื่องรับช่วงสิทธิโจทก์จึงฟ้องเรียกเงินค่าสินไหมทดแทนส่วนที่ยังไม่ได้ชำระให้ อ. บุคคลภายนอกจากจำเลยได้ พิพากษาแก้เป็นว่าให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1492/2524 บริษัทยูนิเวอร์แซล อีเล็คทริค (1971) จำกัด โจทก์ บริษัทไทยเอเชียประกันภัย จำกัด จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - บริษัทยูนิเวอร์แซล อีเล็คทริค (1971) จำกัด · จำเลย - บริษัทไทยเอเชียประกันภัย จำกัด
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)เฟื่องขจิต รัศมิภูติ · สมชัย ทรัพยวณิช · แต่ง ทองภักดี
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 883/2518ฎีกา 1042/2531ฎีกา 4976/2536ฎีกา 1721/2528ฎีกา 681/2506ฎีกา 4715/2542ฎีกา 22/2511ฎีกา 1342/2509ฎีกา 1879/2542ฎีกา 4513/2533ฎีกา 170/2546ฎีกา 2834/2527ฎีกา 3231/2557ฎีกา 3099/2524ฎีกา 246/2530ฎีกา 1538/2518ฎีกา 1079/2497ฎีกา 94/2493ฎีกา 2572/2541ฎีกา 7335/2538ฎีกา 861/2540ฎีกา 2520/2544ฎีกา 7051/2540ฎีกา 307/2513
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา