⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 2049/2524

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2049/2524

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การจำหน่ายคดีตาม พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานฯ มาตรา 40 วรรคแรก ไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะเสนอคำฟ้องเรื่องเดียวกันนี้ใหม่ได้

ย่อคำพิพากษา

การที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งจำหน่ายคดีโดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานฯ มาตรา 40 วรรคแรก นั้นมาตรา 41 เพียงแต่บัญญัติให้สิทธิโจทก์ที่จะร้องขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งจำหน่ายคดีและดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปใหม่ได้เท่านั้น มิได้ตัดสิทธิโจทก์ที่จะเสนอคำฟ้องเรื่องเดียวกันนี้ใหม่

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.144 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.148 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม.40 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม.41

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเหตุเกษียณอายุโดยไม่จ่ายค่าชดเชยให้ ขอให้ศาลพิพากษาบังคับจำเลยให้จ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ จำเลยให้การว่า เดิมโจทก์ฟ้องเรียกค่าชดเชยจากจำเลยต่อศาลแรงงานกลาง โจทก์ขาดนัดพิจารณา ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งจำหน่ายคดี โจทก์นำคดีมาฟ้องใหม่เป็นการฟ้องซ้ำ ขอให้ยกฟ้อง โจทก์แถลงรับว่าเป็นความจริงตามคำให้การของจำเลย และรับว่าโจทก์ฟ้องคดีนี้โดยมิได้แถลงให้ศาลแรงงานกลางทราบถึงความจำเป็นที่ไม่อาจมาศาลได้ภายใน 7 วัน นับแต่วันที่ศาลแรงงานกลางจำหน่ายคดี เพื่อให้ศาลเพิกถอนคำสั่งนั้น ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำและกรณีเช่นนี้นอกจากไม่มีกฎหมายห้ามมิให้โจทก์ฟ้องใหม่แล้วประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 201 ยังให้สิทธิโจทก์เสนอคำฟ้องใหม่ได้ พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ฟ้องเรียกค่าชดเชยจากจำเลยต่อศาลแรงงานกลาง แล้วโจทก์ไม่มาศาลตามกำหนดในการพิจารณาคดี ศาลแรงงานกลางถือว่าโจทก์ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีต่อไป จึงมีคำสั่งจำหน่ายคดี เป็นการมีคำสั่งโดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 40 วรรคแรก ซึ่งในกรณีนี้มาตรา 41 บัญญัติว่า หากโจทก์แถลงให้ศาลแรงงานทราบถึงความจำเป็นที่ไม่อาจมาศาลได้ภายใน 7 วัน นับแต่วันที่ศาลแรงงานมีคำสั่ง ศาลแรงงานมีอำนาจไต่สวนถึงเหตุแห่งความจำเป็นนั้นได้ และหากเห็นเป็นการสมควรให้ศาลแรงงานมีคำสั่งเพิกถอนคำสั่งจำหน่ายคดีนั้นและดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปใหม่ได้ ดังนี้ บทบัญญัติดังกล่าวเพียงแต่ให้สิทธิโจทก์ที่จะร้องขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งจำหน่ายคดีและดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปใหม่ได้เท่านั้น มิได้ตัดสิทธิโจทก์ที่จะเสนอคำฟ้องเรื่องเดียวกันนี้ใหม่โจทก์จึงไม่ต้องห้ามตามมาตรา 41ที่จะฟ้องคดีใหม่ดังที่จำเลยอุทธรณ์ เมื่อโจทก์ไม่ต้องห้ามดังกล่าวแล้วโจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องคดีนี้ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2049/2524 นายเจริญ เสมดี โจทก์ การรถไฟแห่งประเทศไทย จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายเจริญ เสมดี · จำเลย - การรถไฟแห่งประเทศไทย
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ธาดา วัชรานันท์ · ขจร หะวานนท์ · สมบูรณ์ บุญภินนท์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 2354/2566ฎีกา 26/2524ฎีกา 8374/2547ฎีกา 4742/2553ฎีกา 945/2504ฎีกา 1030/2509ฎีกา 4549/2540ฎีกา 4991/2552ฎีกา 1228/2539ฎีกา 3042-3043/2560ฎีกา 1592/2521ฎีกา 3190/2530ฎีกา 218/2481ฎีกา 3895/2533ฎีกา 265/2534ฎีกา 3005/2541ฎีกา 82/2512ฎีกา 226/2532ฎีกา 7631/2552ฎีกา 746/2533ฎีกา 89/2502ฎีกา 2002/2511ฎีกา 459/2546ฎีกา 7600/2544
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา