คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2088/2525
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ไม้ที่ขึ้นในที่ดินของจำเลยและไม่ใช่ไม้สักหรือไม้ยาง ทั้งมิได้ขึ้นอยู่ในป่า จึงไม่เป็นไม้หวงห้าม การมีไว้ในครอบครองจึงไม่มีความผิด
ย่อคำพิพากษา
ไม้แปรรูปซึ่งแปรรูปจากไม้ซึ่งขึ้นในที่ดินของจำเลย และไม่ใช่ไม้สักหรือไม้ยาง ทั้งมิได้ขึ้นอยู่ในป่า จึงไม่เป็นไม้หวงห้าม จำเลยมีไม้แปรรูปดังกล่าวไว้ในครอบครอง จึงไม่มีความผิดฐานมีไม้แปรรูปไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 ม.7 พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 ม.50
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจทำไม้โดยตัดฟันและถากไม้เต็ง ไม้รังอันเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. โดยไม่รับอนุญาต และมีไม้หวงห้ามดังกล่าวรวมทั้งไม้ประดู่ไม้พลวงแปรรูปแล้วปริมาตรเกินกว่า ๐.๒๐ ลูกบาศก์เมตร ไว้ในความครอบครอง ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ มาตรา ๑๑, ๔๘, ๗๓, ๗๔, ๗๔ จัตวา พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๖ พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๑๙, ๒๘ พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗, ๙ ริบของกลาง และสั่งจ่ายสินบนนำจับให้แก่ผู้นำจับ
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยตัดฟันและถากไม้ซึ่งขึ้นอยู่ในที่ดินของจำเลยและสามี จึงไม่มีความผิดฐานทำไม้ แต่มีความผิดฐานมีไม้แปรรูปไว้ในความครอบครองในเขตควบคุมการแปรรูปไม้โดยไม่รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติป่าไม้พุทธศักราช๒๔๘๔ มาตรา ๔๘, ๗๓, ๗๔, ๗๔ จัตวา พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘มาตรา ๑๙, ๒๘ พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๙ ลงโทษจำคุก๒ ปี ปรับ ๓๐,๐๐๐ บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด ๒ ปี ของกลางริบ จ่ายสินบนนำจับตามกฎหมาย ยกฟ้องข้อหาทำไม้โดยไม่รับอนุญาต
จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องข้อหามีไม้แปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาต
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยไม่ต้องจ่ายสินบนนำจับ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตาตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
จำเลยฎีกาปัญหาข้อกฎหมายว่า ไม้แปรรูปของกลางที่จำเลยมีไว้ในความครอบครอง เป็นไม้ที่ขึ้นอยู่ในที่ดินของจำเลยและสามี การมีไว้ในความครอบครองแม้จะไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ก็ไม่มีความผิด
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม้แปรรูปของกลางแปรรูปจากไม้ซึ่งขึ้นในที่ดินของจำเลยและสามี ไม่ใช่ไม้สักและไม้ยาง ทั้งมิได้ขึ้นอยู่ในป่า จึงไม่เป็นไม้หวงห้ามตามมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติป่าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๗ จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานมีไม้แปรรูปไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ทั้งนี้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ มาตรา ๕๐(๔) แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๑๖
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ข้อหามีไม้แปรรูปของกลางไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ของกลางคืนจำเลย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2088/2525
พนักงานอัยการจังหวัดสกลนคร โจทก์
นางไสว อัญฤาชัย จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการจังหวัดสกลนคร · จำเลย - นางไสว อัญฤาชัย |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ประสม ศรีเจริญ · พิศิษฏ์ เทศะบำรุง · สุชาติ จิวะชาติ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดสกลนคร - นายพิษณุ ดำรงเกียรติวัฒนา · ศาลอุทธรณ์ - นายเดือน จิตรกร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา