⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 2840/2525

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2840/2525

ป.อาญา ม.341

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การขายฝากทรัพย์สินภายหลังการรับชำระเงินค่าเช่าซื้อ ไม่ถือเป็นการหลอกลวงโดยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดข้อความจริงอันควรบอกให้แจ้ง หากการขายฝากนั้นกระทำหลังจากได้รับเงินแล้ว

ย่อคำพิพากษา

โจทก์เช่าซื้อที่ดินจัดสรรจากจำเลย หลังจากรับเงินที่ผ่อนชำระแล้วจำเลยจึงนำที่ดินขายฝากผู้อื่นจนพ้นกำหนดไถ่คืน ทำให้ไม่สามารถโอนกรรมสิทธิ์ให้โจทก์ได้ ดังนี้ จำเลยมิได้หลอกลวงโจทก์ด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดข้อความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งแต่อย่างใดเพราะการขายฝากกระทำหลังรับเงินจากโจทก์ จำเลยไม่มีความผิดฐานฉ้อโกง

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายอาญา ม.341

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายอาญา ม.341 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

ศาลชั้นต้นตรวจคำฟ้องของโจทก์แล้ว เห็นว่ากระทำตามฟ้องไม่เป็นความผิดทางอาญา จึงมีคำสั่งให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "การกระทำที่จะเป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 นั้น จะต้องมีการหลอกลวงผู้อื่นด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดข้อความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งและโดยการหลอกลวงดังว่านั้นผู้หลอกลวงได้ไปซึ่งทรัพย์สินจากผู้ถูกหลอกลวงหรือบุคคลที่สาม หรือทำให้ผู้ถูกหลอกลวงหรือบุคคลที่สามทำ ถอน หรือทำลายเอกสารสิทธิ แต่ตามฟ้องของโจทก์ปรากฏว่า โจทก์ทำสัญญาเช่าซื้อที่ดินจัดสรรจากจำเลย เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2521 ได้วางเงินในวันทำสัญญา 8,000 บาท และผ่อนชำระค่าเช่าซื้อเรื่อยมาจนถึงวันที่ 23 กันยายน2521 รวมเงินที่ชำระให้จำเลยไป 31,000 บาท เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2524โจทก์ได้ตรวจสอบหลักฐานที่สำนักงานที่ดินจังหวัดนนทบุรี จึงทราบว่าที่ดินที่จำเลยนำมาจัดสรรได้จดทะเบียนขายฝากไว้กับบุคคลผู้มีชื่อเมื่อวันที่ 16กรกฎาคม 2522 มีกำหนด 1 ปี และบัดนี้ได้ล่วงเลยเวลาดังกล่าวมาแล้วทำให้จำเลยไม่สามารถโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้โจทก์ได้ เห็นได้ว่าขณะที่จำเลยได้รับเงินจากโจทก์ระหว่างวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2521 ถึงวันที่ 23 กันยายน 2521 นั้น จำเลยมิได้หลอกลวงโจทก์ด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดข้อความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งแต่อย่างใด เพราะจำเลยเพิ่งขายฝากที่ดินเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2522 หลังจากได้รับเงินจากโจทก์ไว้แล้ว แม้ตามฟ้องของโจทก์ในตอนต้นจะบรรยายด้วยว่าจำเลยได้นำที่ดินไปขายฝากกับบุคคลอื่นเรื่อยมา ก็ไม่ปรากฏว่าขายฝากเมื่อใด เมื่อฟ้องตอนท้ายยืนยันว่าจำเลยขายฝากที่ดินเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2522 มีกำหนด 2 ปี ก็ย่อมหมายความว่า จำเลยขายฝากที่ดินเรื่อยมานับตั้งแต่วันที่ 16 กรกฎาคม2522 การกระทำของจำเลยตามฟ้องจึงไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกง" พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2840/2525 นายจินต์ ม่วงใย โจทก์ นายบุญมา น้อยม่วง จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายจินต์ ม่วงใย · จำเลย - นายบุญมา น้อยม่วง
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ศักดิ์ สนองชาติ · เฟื่องขจิต รัศมิภูติ · สมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชย
แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 2593/2521ฎีกา 725/2567ฎีกา 915/2566ฎีกา 5219/2531ฎีกา 2303/2518ฎีกา 599/2532ฎีกา 4046/2536ฎีกา 7364/2538ฎีกา 6196/2534ฎีกา 4225/2559ฎีกา 4009/2566ฎีกา 8496/2558ฎีกา 3245/2545ฎีกา 2766/2546ฎีกา 7362/2538ฎีกา 1674/2543ฎีกา 16889/2555ฎีกา 2405/2523ฎีกา 6863/2543ฎีกา 5090/2565ฎีกา 21183/2556ฎีกา 345/2516ฎีกา 1342/2530ฎีกา 1813/2531
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · เนติบัณฑิตยสภา