⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 3234/2525

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3234/2525

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ข้อตกลงที่ให้ลูกจ้างรับผิดชดใช้ค่าเสียหายหรือสูญหายของสินค้าที่เก็บไว้ในคลังสินค้า จะไม่มีผลบังคับหากความเสียหายนั้นเกิดจากเหตุสุดวิสัย เช่น ภัยธรรมชาติหรือการโจรกรรม และมิได้เกิดจากการยักยอกหรือประมาทเลินเล่อของลูกจ้าง

ย่อคำพิพากษา

แม้ลูกจ้างจะมีข้อตกลงกับนายจ้างว่าลูกจ้างต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายหรือสูญหายของสินค้าที่เก็บไว้ในคลังสินค้าก็ตาม แต่การตกลงเช่นนี้คู่กรณีย่อมคำนึงถึงความสามารถที่คู่กรณีจะรับผิดชอบได้ คงไม่มีเจตนาที่จะให้รับผิดชอบไม่ว่ากรณีใด ๆ ซึ่งอยู่นอกเหนืออำนาจและความสามารถของคู่กรณี เช่น อุบัติเหตุภัยพิบัติธรรมชาติโจรกรรมหรือเหตุสุดวิสัยด้วย ดังนั้น เมื่อสินค้าของนายจ้างหายไปโดยมิได้เกิดจากการยักยอกหรือด้วยความประมาทเลินเล่อของลูกจ้างแล้วลูกจ้างก็ไม่ต้องรับผิดตามข้อตกลงนั้น

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม.1 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.8 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.132

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองเป็นลูกจ้างของโจทก์โดยจำเลยที่ ๑ เป็นหัวหน้าคลังสินค้ายา จำเลยที่ ๒ เป็นพนักงานประจำคลังสินค้ายาโจทก์ตรวจสอบพบว่ายาหายไปโดยจำเลยทั้งสองร่วมกันยักยอกหรือมิได้ใช้ความระมัดระวังในการควบคุมดูแลและเก็บรักษา จำเลยทั้งสองจึงต้องร่วมกันรับผิดชำระเงินค่ายาที่หายไปแก่โจทก์ ขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดชำระเงินค่ายาพร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยที่ ๑ ให้การว่า การที่ยาสูญหายไปมิใช่ความผิดของจำเลยที่ ๑ หรือผู้ใต้บังคับบัญชา จำเลยที่ ๑ จึงมิต้องรับผิดชอบ และฟ้องแย้งว่า โจทก์ได้มีคำสั่งพักงานโจทก์ และหลังจากฟ้องคดีนี้แล้วโจทก์เลิกจ้างจำเลยที่ ๑ โดยไม่จ่ายค่าชดเชย ขอให้ศาลมีคำสั่งยกเลิกการสั่งพักงาน เพิกถอนคำสั่งเลิกจ้าง ให้โจทก์จ่ายค่าชดเชย เงินสะสมและค่าเสียหายแก่จำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ไม่ได้เป็นผู้กระทำผิดหรือมีหน้าที่ต้องรับผิดตามฟ้องโจทก์ จึงไม่ต้องรับผิดหรือร่วมกับรับผิดกับจำเลยที่ ๑ และฟ้องแย้งว่าโจทก์มีคำสั่งพักงานจำเลยที่ ๒ ไว้ชั่วคราวโดยไม่จ่ายค่าจ้าง แล้วโจทก์ได้เลิกจ้างจำเลยที่ ๒ โดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้าและไม่จ่ายค่าชดเชย ขอให้ศาลบังคับโจทก์ชดใช้ค่าเสียหายแก่จำเลยที่ ๒ โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยทั้งสองกระทำการทุจริตก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรงแก่โจทก์ โจทก์จึงมีสิทธิเลิกจ้างจำเลยทั้งสองได้โดยจำเลยทั้งสองไม่มีสิทธิเรียกร้องเงินใด ๆ จากโจทก์ ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์และยกฟ้องแย้งจำเลยทั้งสอง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า มีข้อกำหนดระหว่างโจทก์และจำเลยที่ ๑ ซึ่งกำหนดอำนาจหน้าที่และความรับผิดของจำเลยที่ ๑ ว่า "รับผิดชอบแต่ผู้เดียวและรับประกันชดใช้ค่าเสียหายและ / หรือสูญหาย ซึ่งสินค้าที่เก็บไว้ในคลังสินค้าเป็นส่วนตัว" การตกลงเช่นนี้คู่กรณีย่อมคำนึงถึงความรับผิดชอบซึ่งอยู่ในวิสัยที่คู่กรณีจะสามารถรับผิดชอบได้หรือในเหตุอันจะโทษคู่กรณีที่ยอมรับข้อตกลงนั้น คงไม่มีเจตนาที่จะตกลงรับผิดชอบไม่ว่ากรณีใด ๆ ซึ่งอยู่นอกเหนืออำนาจและความสามารถของตนเช่น อุบัติเหตุ ภัยพิบัติธรรมชาติ โจรกรรม หรือเหตุสุดวิสัย เมื่อยาของโจทก์ที่หายไปมิได้เกิดจากการยักยอกของจำเลยที่ ๑ หรือด้วยความประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ ๑ อันจะโทษจำเลยที่ ๑ ได้แล้ว จำเลยที่ ๑ ก็ไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ตามข้อตกลงดังกล่าว ส่วนจำเลยที่ ๒ มิได้เป็นผู้ตกลงด้วยตามข้อกำหนดดังกล่าวจึงไม่ต้องรับผิดชอบต่อโจทก์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3234/2525 บริษัทดีทแฮล์ม จำกัด โจทก์ นายสุจรัส เจียรสำราญ กับพวก จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - บริษัทดีทแฮล์ม จำกัด · จำเลย - นายสุจรัส เจียรสำราญ กับพวก
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ไพศาล สว่างเนตร · ขจร หะวานนท์ · ดุสิต วราโห
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแรงงานกลาง - นายสนิท นิติธรรมาศ · ศาลอุทธรณ์
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 2923/2525ฎีกา 964/2512ฎีกา 795/2510ฎีกา 4193/2530ฎีกา 1241/2491ฎีกา 933/2496ฎีกา 801-802/2492ฎีกา 320/2488ฎีกา 390/2535ฎีกา 1117/2527ฎีกา 947/2515ฎีกา 3819/2540ฎีกา 1678/2546ฎีกา 864/2499ฎีกา 134/2513ฎีกา 1479/2526ฎีกา 2681/2519ฎีกา 3887/2534ฎีกา 385/2493ฎีกา 3999/2559ฎีกา 1365/2505ฎีกา 2750/2530ฎีกา 2684/2534ฎีกา 1525/2513
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา