คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3580/2525

จำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ว่าจำเลยไม่ใช่ทายาทผู้ตายข้อเท็จจริงที่ว่าจำเลยเป็นทายาทของผู้ตายหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงที่ปรากฏขึ้นมาจากคำพยานในทางนำสืบ ซึ่งเป็นเรื่องนอกข้อต่อสู้ในคำให้การและนอกประเด็นข้อพิพาทที่ศาลกำหนดไว้ จึงเป็นข้อเท็จจริงที่ได้มาโดยไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณาต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87 ศาลจะรับฟังมาวินิจฉัยเป็นข้อกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 142(5) ไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ และนายเย็นร่วมกันทำสัญญากู้เงินโจทก์ ๖๐,๐๐๐ บาท แล้วไม่ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย ต่อมานายเย็นตาย จำเลยที่ ๑ ภรรยานายเย็น และจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ บุตรนายเย็นในฐานะทายาทและจำเลยที่ ๑ ในฐานะส่วนตัวต้องรับผิดต่อโจทก์ ขอให้พิจารณาและพิพากษาบังคับให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ต้นเงินและดอกเบี้ย จำเลยทั้งสามให้การว่า จำเลยที่ ๑ กับนายเย็นไม่เคยกู้เงินโจทก์ สัญญากู้ที่นำมาฟ้องเป็นสัญญาปลอม ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นกำหนดประเด็นข้อพิพาทเพียงข้อเดียวว่า สัญญากู้ที่โจทก์นำมาฟ้องปลอมหรือไม่ ถ้าไม่ปลอมจำเลยทั้งสามต้องรับผิดเพียงใด ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า นายเย็นกู้เงินโจทก์ไปจริง แต่จำเลยที่ ๑ไม่ได้ลงชื่อในสัญญากู้ด้วย จึงไม่ต้องรับผิดในฐานะส่วนตัว และจำเลยทั้งสามไม่ใช่ทายาทของนายเย็น จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสามมิได้ให้การต่อสู้ว่า จำเลยทั้งสามไม่ได้เป็นทายาทของนายเย็น เท่ากับจำเลยทั้งสามยอมรับว่าเป็นทายาทนายเย็นแล้วเมื่อฟ้องว่านายเย็นได้กู้เงินจากโจทก์ไปจริงและสัญญากู้ไม่ปลอม จำเลยทั้งสามจึงต้องรับผิดในฐานะทายาทของนายเย็น ส่วนจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ลงลายมือชื่อเป็นผู้กู้ด้วยจึงไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัว ที่จำเลยทั้งสามนำสืบว่าไม่เป็นทายาทเป็นการนำสืบนอกคำให้การของจำเลยและนอกประเด็นข้อพิพาท พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ และที่ ๓ ในฐานะทายาทของนายเย็นชำระเงินแก่โจทก์ ๑๐๕,๐๐๐ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยในต้นเงิน ๖๐,๐๐๐ บาท นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าสัญญากู้ตามฟ้องไม่เป็นสัญญาปลอม และวินิจฉัยฎีกาข้อกฎหมายที่จำเลยทั้งสามฎีกาว่า แม้จำเลยทั้งสามไม่ได้ให้การปฏิเสธว่าไม่ใช่ทายาทของนายเย็น ศาลก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ว่าจำเลยไม่ใช่ทายาทนายเย็นเพื่อจะไม่ต้องรับผิดชดใช้เงินให้แก่โจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๒(๕) ว่า จำเลยทั้งสามจะเป็นทายาทของนายเย็นหรือไม่นั้น เป็นข้อเท็จจริงที่ปรากฏขึ้นมาจากคำพยานในทางนำสืบ เป็นเรื่องนอกข้อต่อสู้ในคำให้การและนอกประเด็นข้อพิพาทที่ศาลกำหนดไว้โดยคู่ความมิได้โต้แย้งคัดค้าน จึงเป็นข้อเท็จจริงที่ได้มาโดยไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๘๗ ศาลจะรับฟังมาวินิจฉัยเป็นข้อกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๒(๕) ไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3580/2525 นางกิมซัว วรวงษ์พันธุ์ โจทก์ นางผ่อน วาระประเสริฐ ฯ กับพวก จำเลย