คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1593/2528

จำเลยในฐานะครูใหญ่ยื่นเอกสารใบรับรองแพทย์ประกอบใบลาป่วยต่อผู้จัดการโรงเรียนคือจำเลยเอง โจทก์ซึ่งเป็นเพียงเจ้าของโรงเรียนมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการบริหารกิจการของโรงเรียนในขณะนั้นแต่ประการใด แม้ใบรับรองแพทย์จะเป็นเอกสารปลอมแต่จำเลยมิได้ใช้เอกสารดังกล่าวแสดงต่อโจทก์ โจทก์จึงมิใช่ผู้เสียหายในข้อหาใช้เอกสารปลอมตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๔ และ ๒๖๘ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานใช้เอกสารปลอมตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๘ ให้จำคุก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์มิใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้องเกี่ยวกับเอกสารดังกล่าวพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์เป็นเจ้าของโรงเรียนอุทัยวิทยาจำเลยเป็นผู้เช่าโรงเรียนดังกล่าวจากโจทก์มาดำเนินการ จำเลยเป็นครูใหญ่และผู้จัดการจำเลยไม่ได้เป็นลูกจ้างโจทก์ แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า คดีมีปัญหาว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายมีอำนาจฟ้องคดีนี้หรือไม่ โจทก์ฎีกาว่า ตามเอกสารหมาย จ.๕ กระทรวงศึกษาธิการมีคำสั่งอนุญาตให้ถอนจำเลยออกจากหน้าที่ผู้จัดการตั้งแต่วันที่ ๑๕ กรกฎาคม ๒๕๒๓ โจทก์เป็นผู้จัดการโรงเรียนต่อมา เมื่อจำเลยนำใบรับรองแพทย์เอกสารหมาย จ.๑ อันเป็นเอกสารปลอมมายื่นต่อโจทก์ผู้จัดการโรงเรียน โจทก์จึงเป็นผู้เสียหาย เห็นว่าเอกสารหมาย จ.๕ เป็นใบอนุญาตของกระทรวงศึกษาธิการ ออกโดยเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาเอกชน ลงวันที่ ๒๓ กันยายน ๒๕๒๓ มีข้อความอนุญาตให้ถอนจำเลยออก หน้าที่ผู้จัดการตั้งแต่วันที่๑๔ กรกฎาคม ๒๕๒๓ เอกสารนี้ มีข้อความชัดแจ้งว่าโจทก์ขอให้ถอนจำเลยออกจากหน้าที่ผู้จัดการ เมื่อวันที่ ๑๔ กรกฎาคม ๒๕๒๓ แต่กระทรวงศึกษาธิการเพิ่งพิจารณาและมีคำสั่งอนุญาตเมื่อวันที่ ๒๓ กันยายน ๒๕๒๓ ดังนั้น ตราบใดที่กระทรวงศึกษาธิการยังมิได้มีคำสั่งอนุญาตตามขอ ก็ต้องถือว่าจำเลยยังคงทำหน้าที่ผู้จัดการโรงเรียนโดยชอบอยู่ โจทก์เองเบิกความรับว่าโจทก์เพิ่งเข้าทำหน้าที่ผู้จัดการเมื่อประมาณเดือนตุลาคม ๒๕๒๓ จำเลยยังคงทำหน้าที่ผู้จัดการโรงเรียนอุทัยวิทยา และมีตำแหน่งเป็นครูใหญ่ โดยจำเลยในฐานะครูใหญ่ซึ่งยื่นเอกสารใบรับรองแพทย์เอกสารหมาย จ.๑ ประกอบใบลาป่วยต่อผู้จัดการโรงเรียนคือจำเลยเอง โจทก์ซึ่งเป็นเพียงเจ้าของโรงเรียนมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการบริหารกิจการของโรงเรียนในขณะนั้นแต่ประการใด แม้ใบรับรองแพทย์เอกสารหมายจ.๑ จะเป็นเอกสารปลอมแต่จำเลยมิได้ใช้เอกสารดังกล่าวแสดงต่อโจทก์ โจทก์จึงมิใช่ผู้เสียหายในข้อหาใช้เอกสารปลอม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๘ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1593/2528 นายสำอางค์ โพธิ์รอด โจทก์ นางสาวสารัตน์ ชมสุรินทร์ จำเลย