⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 3984/2528

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3984/2528

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
1. การที่โจทก์มอบต้นฉบับใบรับฝากสินค้าให้แก่จำเลยผู้ซื้อไป และเก็บไว้แต่สำเนา ถือว่าโจทก์ไม่สามารถนำต้นฉบับเอกสารมาได้ ศาลรับฟังสำเนาแทนได้ 2. สามีภรรยาที่ประกอบการค้าขายร่วมกัน ต้องรับผิดในหนี้สินที่เกิดจากการค้าร่วมกันนั้น

ย่อคำพิพากษา

โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยทั้งสองได้ซื้อลูกไก่อาหารไก่และ อาหารหมู ไปจากโจทก์รวม 26 ครั้ง เป็นเงิน 115,835 บาท จำเลยทั้งสองได้รับ สินค้าไปตามสำเนาภาพถ่ายใบรับฝากสินค้าท้ายฟ้อง จำเลยค้างชำระ ค่าสินค้าเป็นเงิน 51,930 บาท เป็นคำฟ้อง ที่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาแล้ว ส่วนข้อที่ว่าใครเป็นผู้ซื้อ ผู้รับสินค้าและเป็นสินค้าชนิดใดนั้นเป็นรายละเอียดที่ต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม โจทก์ผู้ขายได้มอบต้นฉบับใบรับฝากสินค้าให้แก่จำเลยผู้ซื้อไป คงเก็บไว้แต่สำเนา ถือได้ว่าโจทก์ไม่สามารถนำต้นฉบับเอกสารมาได้ ศาลรับฟังสำเนาแทนได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93 (2) จำเลยที่ 1 เป็นสามีของจำเลยที่ 2 จำเลยทั้งสองประกอบการค้า ร่วมกันในสถานที่เดียวกัน จำเลยทั้งสองจึงต้องรับผิดในหนี้สิน ที่ทำการค้าร่วมกัน

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.93 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.172 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.1490

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองชำระค่าสินค้าที่ค้างไว้บางส่วนเป็นเงิน ๕๑,๙๓๐ บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธและต่อสู้ว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน ๕๑,๙๓๐ บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยทั้งสองได้ซื้อลูกไก่ อาหารไก่และอาหารหมูไปจากโจทก์รวม ๒๖ ครั้ง รวมเป็นเงิน ๑๑๕,๘๓๕ บาท จำเลยทั้งสองได้รับสินค้าไปตามสำเนาภาพถ่ายใบรับฝากสินค้าท้ายฟ้อง จำเลยได้ชำระเงินบางส่วน คงค้างชำระเป็นเงิน ๕๑,๙๓๐ บาท เป็นคำฟ้องที่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาแล้ว ส่วนข้อที่ว่าใครเป็นผู้ซื้อ ใครเป็นผู้รับสินค้าและเป็นสินค้าชนิดใดก็ตาม เป็นรายละเอียดที่ต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ฟ้องโจทก์จึงไม่เคลือบคลุม ข้อที่จำเลยทั้งสองอ้างว่าใบรับฝากสินค้าที่โจทก์อ้างส่งเป็นพยานไม่ใช่ต้นฉบับรับฟังไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๙๓ วรรคหนึ่งนั้นเห็นว่า โจทก์ได้มอบต้นฉบับเอกสารให้แก่ผู้ซื้อไป คงเก็บไว้แก่สำเนา ถือได้ว่าโจทก์ไม่สามารถนำต้นฉบับมาได้ จึงรับฟังสำเนาเอกสารแทนได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๙๓ (๒) ข้อที่จำเลยที่ ๑ ฎีกาว่า เอกสารท้ายฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏลายเซ็นชื่อของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ จึงไม่ต้องรับผิด เห็นว่าจำเลยที่ ๑ เป็นสามีของจำเลยที่ ๒ ประกอบการค้าร่วมกันในสถานที่เดียวกัน ต้องรับผิดในหนี้สินที่ทำการค้าร่วมกัน พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3984/2528 นายสุริยา อุ่นเจริญ โจทก์ นายเชาว์ บุญแทน กับพวก จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - นายสุริยา อุ่นเจริญ · จำเลย - นายเชาว์ บุญแทน กับพวก
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)วุฒิ ยุววิทยาพาณิชย์ · โสภณ รัตนากร · วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลจังหวัดระยอง - นายโสภณ โรจน์อนนท์ · ศาลอุทธรณ์ - นายทวี น้อมไสว
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 767/2518ฎีกา 6306/2551ฎีกา 681/2506ฎีกา 610/2520ฎีกา 5473/2548ฎีกา 2732/2534ฎีกา 6193/2551ฎีกา 1415/2540ฎีกา 272/2490ฎีกา 5531/2534ฎีกา 3542/2545ฎีกา 149/2526ฎีกา 6105/2531ฎีกา 3745/2530ฎีกา 56/2520ฎีกา 1896/2492ฎีกา 991/2548ฎีกา 7051/2540ฎีกา 1145/2512ฎีกา 484/2486ฎีกา 2224/2528ฎีกา 1959/2529ฎีกา 119/2532ฎีกา 1687/2497
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา