คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3123/2533

การฟังพยานหลักฐานชั้นไต่สวนมูลฟ้องกับชั้นพิจารณาแตกต่างกัน ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องเพียงได้ข้อเท็จจริงครบองค์ประกอบฐานความผิดที่ฟ้องโดยไม่มีข้อพิรุธอันเป็นที่ประจักษ์ชัดก็ฟังได้แล้วว่าความผิดฐานนั้นมีมูล ส่วนข้อเท็จจริงที่ได้ความจะเป็นความจริงหรือไม่ เป็นข้อที่จะต้องพิสูจน์กันอีกชั้นหนึ่งในชั้นพิจารณา ซึ่งในชั้นนี้จะต้องพิสูจน์ให้ได้ความจนสิ้นสงสัยว่าข้อเท็จจริงที่ได้ความนั้นเป็นความจริง จึงจะฟังได้ว่ามีความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๒๖๔, ๒๖๘, ๓๕๓ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่า คดีโจทก์ไม่มีมูลพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์โดยผู้พิพากษาที่พิจารณาคดีในศาลชั้นต้นอนุญาตให้อุทธรณ์ปัญหาข้อเท็จจริงในความผิดฐานปลอมเอกสารและใช้เอกสารปลอม ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาโจทก์ว่า ฟ้องโจทก์ในความผิดฐานเอกสารปลอม ใช้เอกสารปลอมและยักยอกมีมูลหรือไม่โจทก์เบิกความยืนยันว่า ได้ลงลายมือชื่อในหนังสือมอบอำนาจที่ยังไม่ได้กรอกข้อความจำนวน ๖ ฉบับ ให้จำเลยที่ ๑ กับพวกไปดำเนินการขอรังวัดแบ่งแยกที่ดินของโจทก์ในนามโจทก์แทนโจทก์ไปก่อน แล้วโจทก์จะเป็นผู้ไปดำเนินการจดทะเบียนโอนให้แก่ผู้ซื้อในภายหลัง แต่แทนที่จำเลยที่ ๑ กับพวกจะนำหนังสือมอบอำนาจที่โจทก์มอบให้ดังกล่าวไปดำเนินการตามที่โจทก์มอบหมาย กลับนำเอาหนังสือมอบอำนาจฉบับหนึ่งที่โจทก์มอบให้ไปกรอกข้อความว่าโจทก์มอบอำนาจให้นายสมพรอมรแสงเชิดศักดิ์ มีอำนาจขายที่ดินของโจทก์ตลอดจนให้ถ้อยคำต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในการทำนิติกรรมขายที่ดินของโจทก์จำนวน ๑๙ แปลงรวม ๑๙ โฉนด แทนโจทก์ และได้จัดการโอนขายที่ดินของโจทก์ให้แก่จำเลยที่ ๑ ไปจำนวน ๗ แปลง จำเลยที่ ๒ จำนวน ๕ แปลง จำเลยที่ ๓จำนวน ๖ แปลง และนายชัยยุทธ อีกจำนวน ๑ แปลง โดยไม่ได้รับความยินยอมจากโจทก์ โดยโจทก์มีสำเนาหนังสือมอบอำนาจเอกสารหมาย จ.๒ สำเนาโฉนดที่ดินเอกสารหมาย จ.๓ และสำเนาสัญญาซื้อขายที่ดินเอกสารหมาย จ.๔ถึง จ.๗ เป็นพยานสนับสนุน เห็นว่า การฟังพยานหลักฐานชั้นไต่สวนมูลฟ้องกับชั้นพิจารณาแตกต่างกัน ชั้นไต่สวนมูลฟ้องฟังพยานเพียงแค่มีมูลความผิดตามฟ้องหรือไม่เท่านั้น ส่วนชั้นพิจารณาต้องฟังพยานจนได้ความว่ามีความผิดตามฟ้องหรือไม่ ชั้นไต่สวนมูลฟ้องเพียงได้ข้อเท็จจริงครบองค์ประกอบฐานความผิดที่ฟ้องโดยไม่มีข้อพิรุธอันเป็นที่ประจักษ์ชัด ก็ฟังได้แล้วว่าความผิดฐานนั้นมีมูล ส่วนข้อเท็จจริงที่ได้ความจะเป็นความจริงหรือไม่ เป็นข้อที่จะต้องพิสูจน์กันอีกชั้นหนึ่งในชั้นพิจารณา ซึ่งในชั้นนี้จะต้องพิสูจน์ให้ได้ความจนสิ้นสงสัยว่าข้อเท็จจริงที่ได้ความนั้นเป็นความจริงจึงจะฟังได้ว่ามีความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง จากคำเบิกความของโจทก์และพยานเอกสารดังกล่าวแล้วข้างต้น เมื่อฟังประกอบกันแล้วได้ข้อเท็จจริงที่เกี่ยวกับจำเลยที่ ๑ ครบองค์ประกอบความผิดฐานปลอมเอกสารและใช้เอกสารปลอมและยักยอกตามฟ้องโดยไม่มีข้อพิรุธอันเป็นที่ประจักษ์ชัดฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๑ จึงมีมูลความผิดทั้งสามฐานความผิดดังกล่าว ส่วนจำเลยที่ ๒ และที่ ๓ คงได้ความจากพยานหลักฐานของโจทก์แต่เพียงว่า จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ เป็นผู้รับโอนที่ดินตามหนังสือมอบอำนาจที่โจทก์อ้างว่าจำเลยที่ ๑ กับพวกทำปลอมขึ้นเท่านั้นข้อเท็จจริงที่ได้ความจากการนำสืบของโจทก์ยังไม่ครบองค์ประกอบความผิดฐานปลอมเอกสาร ใช้เอกสารปลอมและยักยอกตามฟ้อง ฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๒ และที่ ๓ จึงไม่มีมูลความผิดทั้งสามฐานความผิดดังกล่าวคำพิพากษาศาลอุทธรณ์สำหรับจำเลยที่ ๑ ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นบางส่วน พิพากษาแก้เป็นว่า ฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๑ มีมูลความผิดฐานปลอมเอกสารใช้เอกสารปลอมและยักยอกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๔,๒๖๘ และ ๓๕๓ ตามลำดับ รับประทับฟ้องโจทก์ทั้งสามฐานความผิดดังกล่าวไว้พิจารณา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3123/2533 นางสาวม่านฟ้า ทวีสำอางค์ โจทก์ นายถุ่นหรือกิมถุ่น แซ่กวาน กับพวก จำเลย