⚖️ LawArai ค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 5428/2534

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5428/2534

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
ผู้รับจ้างต้องรับผิดในความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการประมาทเลินเล่อของตน แม้เหตุการณ์นั้นจะเกิดขึ้นในช่วงที่อากาศแห้งและมีโอกาสเกิดไฟป่าได้บ่อยก็ตาม หากผู้รับจ้างสามารถป้องกันความเสียหายได้โดยการปฏิบัติที่สมควรแก่พฤติการณ์แล้วแต่หาได้ปฏิบัติไม่.

ย่อคำพิพากษา

จำเลยรับจ้างลากขนไม้เพื่อไปส่งมอบให้แก่โจทก์ แล้วไฟป่าไหม้ไม้โจทก์เสียหาย ปรากฏว่าเหตุไฟไหม้เกิดเดือนมกราคม 2525 เป็นช่วงที่อากาศแห้ง บริเวณที่รวมหมอนไม้มีไฟป่าเกิดขึ้นบ่อย จำเลยสามารถป้องกันได้โดยถาง ต้นหญ้าที่ขึ้นปกคลุมกองไม้ออกเสีย และจัดหาเครื่องมือดับเพลิงเตรียมไว้ แต่จำเลยหาปฏิบัติเช่นนั้นไม่ เป็นเหตุให้ไฟไหม้แล้วลามไปไหม้ไม้โจทก์ จึงเป็นความประมาทเลินเล่อของจำเลยหาใช่เป็นเหตุสุดวิสัยไม่ จำเลยจึงต้องรับผิดต่อโจทก์.

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.8

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 115,727.80 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "พิเคราะห์แล้วข้อเท็จจริงที่คู่ความนำสืบรับกันฟังได้ในเบื้องต้นว่า โจทก์ได้ทำสัญญาว่าจ้างจำเลยทำการลากขนไม้จำนวน 294 ท่อน ปริมาตร 857.94 ลูกบาศก์เมตรออกจากบริเวณก่อสร้างเขื่อนเก็บกักน้ำลำนางรองมารวมหมอนไม้ที่บ้านโนนดินแดงอำเภอละหานทรายในอัตราค่าจ้างลูกบาศก์เมตรละ 256 บาท ปรากฏตามบันทึกข้อตกลงจ้างทำไม้รายย่อย เอกสารหมาย ป.จ.3 ต่อมาจำเลยได้ลากขนไม้มารวมหมอนไม้ที่บ้านโนนดินแดงเรียบร้อยแล้ว คดีมีปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ในข้อแรกว่า จำเลยได้ส่งมอบไม้ที่ชักลากให้แก่โจทก์ตามสัญญาแล้วหรือไม่...ศาลฎีกาเห็นว่า พยานหลักฐานโจทก์มีน้ำหนักยิ่งกว่าพยานหลักฐานจำเลยน่าเชื่อว่าจำเลยยังไม่ได้ส่งมอบไม้ที่ชักลากให้แก่โจทก์ตามสัญญา มีปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยต่อไปว่า เหตุไฟไหม้เป็นเหตุสุดวิสัยหรือไม่ ฟ้องโจทก์ในเรื่องค่าเสียหายเคลือบคลุมหรือไม่และจำเลยจะต้องรับผิดต่อโจทก์เพียงใด ปัญหาดังกล่าวศาลล่างทั้งสองมิได้วินิจฉัยไว้ศาลฎีกาเห็นควรวินิจฉัยไปโดยไม่ต้องย้อนสำนวน ปัญหาที่ว่าเหตุไฟไหม้เป็นเหตุสุดวิสัยหรือไม่นั้นเห็นว่า เหตุไฟไหม้เกิดเดือนมกราคม 2525 เป็นช่วงที่อากาศแห้งบริเวณที่รวมหมอนไม้มีไฟป่าเกิดขึ้นบ่อย จำเลยสามารถป้องกันได้โดยถากถางต้นหญ้าที่ขึ้นปกคลุมกองไม้ออกเสียและจัดหาเครื่องมือดับเพลิงเตรียมไว้ แต่จำเลยหาได้ปฏิบัติเช่นนั้นไม่เป็นเหตุให้ไฟไหม้หญ้าแล้วลามไปไหม้ไม้โจทก์เสียหาย จึงเป็นความประมาทเลินเล่อของจำเลยหาใช่เป็นเหตุสุดวิสัยไม่ จำเลยจึงต้องรับผิดต่อโจทก์..." พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงิน 57,877.80 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5428/2534 องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ โจทก์ นาย พยุง คน ชม จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ · จำเลย - นาย พยุง คน ชม
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)พินิจ ฉิมพาลี · ชุม สุกแสงเปล่ง · เทพฤทธิ์ ศิลปานนท์
แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 795/2510ฎีกา 4193/2530ฎีกา 390/2535ฎีกา 947/2515ฎีกา 3819/2540ฎีกา 1678/2546ฎีกา 1479/2526ฎีกา 3887/2534ฎีกา 3999/2559ฎีกา 2684/2534ฎีกา 942/2531ฎีกา 1250/2517ฎีกา 3595/2534ฎีกา 514/2507ฎีกา 5828/2540ฎีกา 1789-1790/2518ฎีกา 2999/2531ฎีกา 529/2523ฎีกา 49/2502ฎีกา 1207/2540ฎีกา 473/2519ฎีกา 1238/2536ฎีกา 1598/2526ฎีกา 2929/2537
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ