คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2234/2536
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
สินสอดและของหมั้นที่โจทก์มีอยู่ก่อนสมรสเป็นสินส่วนตัว เมื่อจำเลยผิดนัดไม่คืน โจทก์มีสิทธิคิดดอกเบี้ยในราคาทรัพย์สินนั้นนับแต่วันฟ้อง ส่วนทรัพย์สินที่ได้มาระหว่างสมรสและเป็นกรรมสิทธิ์ร่วมกัน หากมีการใช้ราคา โจทก์มีสิทธิคิดดอกเบี้ยในราคาทรัพย์สินนั้นนับแต่วันฟ้องเช่นกัน
ย่อคำพิพากษา
สินสอดที่เป็นทองรูปพรรณหนัก 12 บาท และของหมั้นรวม 5รายการ เป็นสินส่วนตัวของโจทก์อยู่แล้ว เมื่อโจทก์ขอคืนแต่จำเลยไม่ยอมคืน โจทก์ย่อมมีสิทธิคิดดอกเบี้ย แต่หนี้ส่งมอบทรัพย์ดังกล่าวคืนโจทก์ไม่ใช่หนี้เงิน จึงคิดดอกเบี้ยนับแต่วันผิดนัดถึงวันฟ้องไม่ได้ ต้องคิดดอกเบี้ยในราคาทรัพย์นับแต่วันฟ้อง ส่วนสร้อยคอกับสร้อยข้อมือที่ได้มาในวันแต่งงานนั้น เป็นทรัพย์ที่โจทก์กับจำเลยเป็นเจ้าของร่วมกันตั้งแต่ก่อนวันฟ้อง หากมีการใช้ราคา โจทก์ย่อมมีสิทธิคิดดอกเบี้ยในราคาทรัพย์นับแต่วันฟ้องเช่นเดียวกัน
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางวิไลรัตน์ วารุทัยหรือเล็กสกุล · จำเลย - นายวิษณุ เล็กสกุล |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | มงคล สระฏัน · ประวิทย์ ขัมภรัตน์ · ราเชนทร์ จัมปาสุต |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายพีรพล พิชยวัฒน์ · ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายผล อนุวัตรนิติการ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา