คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4962/2537
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่โจทก์นำสืบว่าได้ตั้งตัวแทนไปทำสัญญากับจำเลยที่ 1 เป็นการอธิบายข้อเท็จจริงที่เกี่ยวกับสัญญาที่โจทก์ฟ้อง ไม่เป็นการนำสืบนอกฟ้อง
เมื่อจำเลยผิดสัญญาทำให้ทรัพย์สินของโจทก์เสียหาย จำเลยต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายอันเป็นค่าใช้จ่ายที่จำเป็นเพื่อให้โจทก์ได้ทรัพย์สินนั้นกลับคืนมาแทนที่ของเดิม
ย่อคำพิพากษา
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทำสัญญากับจำเลยที่ 1 ในชั้นพิจารณาโจทก์นำสืบอธิบายได้ว่า โจทก์ตั้งตัวแทนไปทำสัญญากับจำเลยที่ 1 ไม่เป็นการนำสืบนอกฟ้อง
จำเลยที่ 1 รับจ้างยกเครื่องเป่าลมเย็นให้โจทก์ แต่ได้ทำเครื่องเป่าลมเย็นบุบสลายสิ้นเชิง โจทก์จำเป็นต้องสั่งซื้อเครื่องใหม่จากต่างประเทศเพื่อทดแทนเครื่องเดิม ค่าระวางเรือในการขนส่ง ค่าประกันภัย ตลอดจนค่าภาษีในการนำเครื่องเป่าลมเย็นเข้าประเทศ ค่าภาษีการค้าและค่าภาษีบำรุงเทศบาลซึ่งโจทก์ต้องเสียไปเป็นค่าใช้จ่ายอันจำเป็นเพื่อให้ได้เครื่องเป่าลมเย็นเครื่องใหม่มาแทนเครื่องที่บุบสลายไป จำเลยต้องรับผิดด้วย
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - บริษัทยูนีทรีโออินเตอร์แนชั่นแนล จำกัด · จำเลย - ห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามโก้คอมเมอร์เชี่ยล- · กับพวก - นเทอร์ไพรส์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | จิระ บุญพจนสุนทร · สมาน เวทวินิจ · สมิทธิ์ วราอุบล |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแพ่ง - นายวีระ อุสันโน · ศาลอุทธรณ์ - นายเสริม บุญทรงสันติกุล |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา