คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1942/2540
ป.อาญา ม.341 · ป.พ.พ. ม.456 · ป.วิ.อาญา ม.167, 221
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
1. อัยการสูงสุดมีอำนาจรับรองให้ฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 221 ได้ แม้คดีจะอยู่ในอำนาจศาลแขวง
2. การผิดสัญญาจะซื้อจะขายหุ้น เป็นเพียงการผิดสัญญาแพ่ง ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกง
ย่อคำพิพากษา
พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงพ.ศ.2499 มาตรา 4 ให้นำวิธีพิจารณาความอาญาตามบทบัญญัติแห่ง พ.ร.บ.นี้มาใช้บังคับในศาลแขวง แต่ในกรณีที่ไม่มีบทบัญญัติใน พ.ร.บ.นี้บังคับ ให้คงใช้กฎหมายว่าด้วยวิธีพิจารณาความอาญา ดังนั้น อัยการสูงสุดจึงมีอำนาจรับรองให้ฎีกาตาม ป.วิ.อ.มาตรา 221 ได้
โจทก์เป็นผู้จะซื้อหุ้นที่บริษัท ส.จดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัดโดยมีข้อตกลงเรื่องผิดสัญญากันไว้ว่าจะปฏิบัติต่อกันอย่างไรแล้ว ซึ่งแยกเป็นกรณีที่จำเลยผิดสัญญาและกรณีที่โจทก์ผิดสัญญา เมื่อจำเลยถูกหาว่ากระทำผิดสัญญาจะซื้อจะขายตามที่ได้ตกลงกันไว้ จำเลยในฐานะผู้จะขายก็ชอบที่จะถูกโจทก์ในฐานะผู้จะซื้อฟ้องบังคับกันตามสัญญาจะซื้อจะขายดังกล่าว เพื่อรับค่าเสียหายตามข้อตกลงเท่านั้น คดีของโจทก์จึงไม่มีมูลความผิดฐานฉ้อโกงที่ศาลจะประทับฟ้องไว้พิจารณา
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.167 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.221 → ประมวลกฎหมายอาญา ม.341 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.456 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายสมนึก วิทยารักษ์สรรค์ · จำเลย - หม่อมหลวงรองฤทธิ์ ปราโมช |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ธีระจิต ไชยาคำ · ปรีชา เฉลิมวณิชย์ · ประกาศ บูรพางกูร |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแขวงพระนครใต้ - นายสมพิศ ช่วยพันธุ์ · ศาลอุทธรณ์ - นายเชาว์ จันทนชูกลิ่น |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา