คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 360/2541
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การเลิกจ้างพนักงานด้วยเหตุผลทางธุรกิจที่จำเป็น เช่น การขาดทุนและลดอัตรากำลังคน ไม่ถือเป็นการเลิกจ้างเพราะครบเกษียณอายุ พนักงานจึงไม่มีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จตามระเบียบข้อบังคับที่กำหนดไว้สำหรับการเกษียณอายุ เว้นแต่จะปรากฏเจตนาของผู้จ้างงานที่จะไม่ให้พนักงานได้รับสิทธิดังกล่าวโดยไม่เป็นธรรม
ย่อคำพิพากษา
ตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยกำหนดไว้ว่า พนักงานมีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จเมื่อทำงานครบเกษียณอายุ โดยต้องมีคุณสมบัติต่อไปนี้ (1) ปฏิบัติงานกับจำเลยในฐานะพนักงานเป็นเวลาอย่างน้อย15 ปี ติดต่อกัน (2) มีอายุครบ 60 ปีบริบูรณ์ และ (3) ทำงานให้จำเลยด้วยความขยันหมั่นเพียรและปราศจากข้อตำหนิในประวัติการทำงาน ซึ่งจำเลยจะจ่ายเงินบำเหน็จในวันที่โจทก์ออกจากงาน ตามระเบียบข้อบังคับดังกล่าวมีเจตนารมณ์ที่จะจ่ายเงินบำเหน็จหรือเงินค่าเกษียณอายุเมื่อพนักงานทำงานครบเกษียณอายุเท่านั้น ดังนี้ เมื่อจำเลยเลิกจ้างโจทก์มิใช่เป็นการให้โจทก์ออกจากงานโดยเหตุครบเกษียณอายุ แต่เป็นกรณีที่จำเลยเลิกจ้างโจทก์ด้วยเหตุที่จำเลยประสบปัญหาการขาดทุนและจำเป็นต้องลดอัตรากำลังคน ทั้งไม่ปรากฏว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยมีเจตนาไม่ให้โจทก์ได้รับเงินบำเหน็จตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยดังกล่าว โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับเงินบำเหน็จหรือเงินค่าเกษียณอายุ
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - ยสมปอง นาคบุตร · จำเลย - ิษัทคริสเตียนีและนีลเส็น (ไทย) จำกัด (มหาชน) |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | กมล เพียรพิทักษ์ · พรชัย สมรรถเวช · จรัญ หัตถกรรม |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา