คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 11732/2555

คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยว่าจ้างโจทก์ให้ขนส่งสินค้าประเภทผลไม้แช่แข็ง โดยนำรถยนต์บรรทุกลากตู้คอนเทนเนอร์เปล่าจากกรุงเทพมหานครไปที่จังหวัดเชียงใหม่ เพื่อบรรจุสินค้าลงตู้คอนเทนเนอร์ และลากตู้คอนเทนเนอร์นำไปส่งให้แก่ลูกค้าของจำเลยที่กรุงเทพมหานคร แล้วจำเลยผิดสัญญา ขอให้บังคับจำเลยชำระค่าขนส่งให้แก่โจทก์ กรณีจึงเป็นเรื่องที่โจทก์ในฐานะผู้ขนส่งสิ่งของเรียกเอาค่าขนส่งพร้อมค่ายกตู้และค่าผ่านท่าจากจำเลย ถือได้ว่าเป็นการเรียกเอาค่าระวาง มิใช่หนี้ที่เกิดจากการผิดสัญญาจ้างแรงงานจ้างทำของและมิใช่หนี้ที่เรียกร้องเกี่ยวกับข้อความรับผิดของผู้ขนส่งในการที่สูญหายหรือบุบสลายหรือส่งชักช้าด้วย จึงอยู่ในบังคับอายุความสองปีตาม ป.พ.พ. มาตรา 193/34 (3)

โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 551,582 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไป จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 551,582 บาท แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันฟ้อง (ฟ้องวันที่ 15 พฤษภาคม 2551) เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์โดยกำหนดค่าทนายความ 4,000 บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 5 พิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ 3,000 บาท แก่โจทก์ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงที่คู่ความมิได้โต้แย้งกันรับฟังเป็นยุติว่า จำเลยค้างชำระค่าจ้างขนสินค้าโจทก์เป็นเงินจำนวน 551,582 บาท ตามฟ้อง มีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่า ฟ้องโจทก์ขาดอายุความหรือไม่ เห็นว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยว่าจ้างโจทก์ให้ขนส่งสินค้าประเภทผลไม้แช่แข็ง โดยนำรถยนต์บรรทุกลากตู้คอนเทนเนอร์เปล่าจากกรุงเทพมหานครไปที่จังหวัดเชียงใหม่ เพื่อบรรจุสินค้าลงตู้คอนเทนเนอร์และลากตู้คอนเทนเนอร์นำไปส่งให้แก่ลูกค้าของจำเลยที่กรุงเทพมหานครในราคาเที่ยวละ 27,000 บาท พร้อมค่ายกตู้และค่าผ่านท่า สำหรับการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ขนาด 20 ฟุต และเที่ยวละ 28,000 บาท พร้อมค่ายกตู้และค่าผ่านท่า สำหรับการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ขนาด 40 ฟุต แล้วจำเลยผิดสัญญา ขอให้บังคับจำเลยชำระค่าขนส่งให้แก่โจทก์ กรณีจึงเป็นเรื่องที่โจทก์ในฐานะผู้ขนส่งสิ่งของเรียกเอาค่าขนส่ง พร้อมค่ายกตู้และค่าผ่านท่าจากจำเลย ซึ่งถือได้ว่าเป็นการเรียกเอาค่าระวาง มิใช่หนี้ที่เกิดจากการผิดสัญญาจ้างแรงงานจ้างทำของซึ่งมีอายุความหนึ่งปีดังที่จำเลยฎีกา จึงอยู่ในบังคับอายุความสองปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 193/34 (3) เมื่อข้อเท็จจริงฟังยุติว่า จำเลยผิดนัดตั้งแต่วันที่ 25 สิงหาคม 2549 โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2551 ยังไม่เกิน 2 ปี ฟ้องโจทก์จึงยังไม่ขาดอายุความ ส่วนประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 624 เป็นบทบัญญัติอายุความเรียกร้องเกี่ยวกับข้อความรับผิดของผู้ขนส่งในการที่สูญหายหรือบุบสลายหรือส่งชักช้า กรณีหาใช่เป็นบทบัญญัติเรื่องอายุความเรียกร้องเกี่ยวกับความรับผิดตามสัญญาจ้างแรงงานจ้างทำของตามที่จำเลยฎีกาแต่อย่างใด ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 5 พิพากษามาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 11732/2555 บริษัทเฟรท โซลูชั่น อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด โจทก์ บริษัทลานนาเกษตรอุตสาหกรรม จำกัด จำเลย