คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 426/2555

ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องไม่ได้เป็นผู้ประกันจำเลยต่อศาลชั้นต้น เอกสารต่าง ๆ ที่ใช้ในการยื่นคำร้องขอประกันตัวจำเลยเป็นเอกสารปลอม โดย ว. ร่วมกับ ร. ปลอมลายมือชื่อผู้ร้องในหนังสือมอบอำนาจ สำเนาบัตรประจำตัวประชาชนและสำเนาทะเบียนบ้านนำไปใช้ประกอบโฉนดที่ดินของผู้ร้อง การที่ศาลชั้นต้นมิได้ทำการไต่สวนให้ปรากฏข้อเท็จจริงว่า เอกสารที่นำมายื่นขอประกันตัวจำเลยต่อศาล มีการปลอมลายมือชื่อของผู้ร้องจริงหรือไม่ เพื่อที่ศาลจะวินิจฉัยต่อไปว่าสัญญาประกันมีผลผูกพันผู้ร้องหรือไม่ เห็นควรให้ย้อนสำนวนคืนไปให้ศาลชั้นต้นทำการไต่สวนในประเด็นดังกล่าวให้เสร็จสิ้นก่อน แล้วมีคำสั่งใหม่ไปตามรูปคดีตาม ป.วิ.อ. มาตรา 208 (2) ประกอบมาตรา 225

คดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ในชั้นสอบสวนศาลชั้นต้นอนุญาตให้ผู้ร้องโดยนางสาววารุณี ผู้รับมอบอำนาจและบริษัทลำลูกกา การ์เด้น จำกัด โดยนางสาววารุณี ผู้ประกันร่วมกันประกันตัวจำเลย โดยทำสัญญาประกันไว้ต่อศาลชั้นต้นว่าจะปฏิบัติตามนัดหรือหมายเรียกของเจ้าพนักงานหรือศาล มิฉะนั้นผู้ประกันยอมรับผิดชอบใช้เงินรวมจำนวน 590,000 บาท ให้แก่ศาลชั้นต้น โดยมีโฉนดที่ดินเลขที่ 24767 ตำบลโพรงมะเดื่อ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม ของผู้ร้องและโฉนดที่ดินอื่นรวม 4 ฉบับ เป็นหลักประกัน ต่อมาผู้ประกันผิดสัญญาประกันโดยไม่ส่งตัวจำเลยต่อศาลตามนัด ศาลชั้นต้นจึงสั่งปรับนายประกันเต็มสัญญาประกัน ผู้ประกันทราบคำสั่งศาลแล้ว ไม่ปฏิบัติตามสัญญา ศาลชั้นต้นจึงออกหมายบังคับคดี ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้คืนโฉนดที่ดินแก่ผู้ร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ผู้ร้องชำระค่าปรับจนครบตามคำสั่งศาลก่อนแล้วจึงจะตรวจคืน ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องไม่ได้เป็นผู้ประกันจำเลยต่อศาลชั้นต้น เอกสารต่าง ๆ ที่ใช้ในการยื่นคำร้องขอประกันตัวจำเลยเป็นเอกสารปลอม ผู้ร้องเป็นเจ้าของที่ดินซึ่งมีเอกสารสิทธิเป็นโฉนดที่ดินรวม 13 แปลง ผู้ร้องเคยทำหนังสือมอบอำนาจให้นางสาววราภรณ์ นำไปขอออกโฉนดที่ดินฉบับใหม่แทนฉบับเก่าเนื่องจากฉบับเก่าชำรุด ซึ่งนางสาววราภรณ์ได้นำหนังสือมอบอำนาจไปขอออกโฉนดที่ดินฉบับใหม่แล้ว แต่ไม่ได้นำโฉนดที่ดินมาคืนผู้ร้อง ต่อมานางสาววราภรณ์ได้ร่วมกับนางสาววารุณี ปลอมลายมือชื่อผู้ร้องในหนังสือมอบอำนาจ สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน และสำเนาทะเบียนบ้าน แล้วนำไปใช้ประกอบโฉนดที่ดินของผู้ร้องยื่นคำร้องขอประกันตัวจำเลยต่อศาลชั้นต้น โดยผู้ร้องไม่ทราบและไม่ได้รู้เห็นยินยอม ต่อมาผู้ร้องได้ร้องทุกข์ดำเนินคดีแก่นางสาววราภรณ์และนางสาววารุณีในข้อหาปลอมและใช้เอกสารปลอมและได้ร้องเรียนต่อศาลชั้นต้น ปรากฏข้อเท็จจริงว่าศาลชั้นต้นได้ทำการไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้ลงโทษจำคุกนางสาววารุณีในข้อหาละเมิดอำนาจศาลและคดีถึงที่สุดแล้ว มีปัญหาวินิจฉัยในชั้นฎีกาว่า สัญญาประกันนั้นชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ ซึ่งในส่วนนี้ศาลชั้นต้นยังมิได้ทำการไต่สวนให้ปรากฏข้อเท็จจริงว่าเอกสารที่นำมายื่นขอประกันตัวจำเลยต่อศาลเป็นคดีนี้ มีการปลอมลายมือชื่อของผู้ร้องจริงดังที่ผู้ร้องอ้างหรือไม่ ทั้งนี้เพื่อที่ศาลจะได้วินิจฉัยต่อไปว่าสัญญาประกันมีผลผูกพันผู้ร้องหรือไม่ จึงเห็นควรให้ย้อนสำนวนคืนไปให้ศาลชั้นต้นทำการไต่สวนในประเด็นดังกล่าวให้เสร็จสิ้นก่อน แล้วมีคำสั่งใหม่ไปตามรูปคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208 (2) ประกอบมาตรา 225 พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และคำสั่งศาลชั้นต้น แล้วย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นทำการไต่สวนและมีคำสั่งใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 426/2555 พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุด โจทก์ นายเส่ง แซ่ลิ้ม ผู้ร้อง นายอ๊อด เบียนสายหรือเขียนสายหรือ เซียนสายหรือเปียนสายหรือนาคิน จำเลย