หน้าแรก › สารบัญกฎหมาย › ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ › มาตรา 257 › คำพิพากษาที่อ้างถึง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรา 257 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

รวมคำพิพากษาศาลฎีกาที่อ้างถึงมาตรา 257 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ทั้งหมด 3 คดี ระหว่างปี พ.ศ. 2497–2548 เรียงตามความครบถ้วนของคำวินิจฉัย — ใช้ศึกษาแนวการตีความและการปรับใช้มาตรา 257ในคดีจริง

📎 อ่านตัวบทมาตรา 257 · ย่อคำพิพากษาโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย โปรดกดดูรายละเอียด+ที่มาในแต่ละคดี

ฎีกาที่ 5032-5080/2548 พ.ศ. 2548 🤖 ย่อโดย AIหนี้ค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด ค่าล่วงเวลาในวันหยุด ค่าชดเชย ค่าชดเชยพิเศษ และเงินอื่นใดที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับเพื่อการงานที่ได้ทำให้ นับถอยหลังขึ้นไปสี่เดือนแต่รวมกันแล…ฎีกาที่ 987/2497 พ.ศ. 2497 🤖 ย่อโดย AIเมื่อคู่ความตกลงกันไม่ได้ในข้อกำหนดสำคัญของสัญญาเช่าที่ต้องตกลงกันเอง สัญญาเช่าจึงไม่เกิด คู่กรณีจึงไม่มีสิทธิที่จะอยู่ในทรัพย์สินนั้นต่อไปตามสัญญาเช่าที่ไม่ได้เกิดขึ้น…ฎีกาที่ 2511/2526 พ.ศ. 2526 🤖 ย่อโดย AIหนี้ค่าชดเชยตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานไม่มีบุริมสิทธิ แต่หนี้ค่าจ้างคนงานมีบุริมสิทธิในลำดับที่กฎหมายกำหนดไว้…

↑ กลับไปที่มาตรา 257 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์