มาตรานี้บอกว่า ถ้ามีคนหลายคนมาเช่าของชิ้นเดียวกันที่เป็นของเคลื่อนที่ได้ (สังหาริมทรัพย์) โดยทำสัญญาเช่าคนละฉบับ ใครที่ได้ของไปอยู่ในครอบครองก่อนตามสัญญาเช่า คนนั้นมีสิทธิในของชิ้นนั้นมากกว่าคนอื่น ๆ
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 542 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 1 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2494) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 662/2494 🤖 ย่อโดย AIการที่เจ้าของห้องเช่าบอกเลิกสัญญาเช่ากับผู้เช่าเดิม และไปทำสัญญาให้บุคคลภายนอกเช่าต่อไป ถือเป็นการปฏิบัติผิดสัญญาเช่ากับผู้เช่าเดิม ผู้เช่าเดิมจึงมีสิทธิฟ้องร้องบังคับให้…มาตรานี้ใช้กับสังหาริมทรัพย์เท่านั้น ซึ่งหมายถึงของที่เคลื่อนที่ได้ เช่น รถยนต์ โทรศัพท์มือถือ หรือเครื่องใช้ไฟฟ้า
คนที่ได้ของชิ้นนั้นไปอยู่ในความครอบครองก่อนตามสัญญาเช่า จะมีสิทธิในของชิ้นนั้นมากกว่าคนอื่น ๆ
การได้ของไปอยู่ในความครอบครองก่อนเป็นตัวตัดสินว่าใครมีสิทธิในสังหาริมทรัพย์ที่เช่ามากกว่ากัน หากมีสัญญาเช่าหลายฉบับสำหรับของชิ้นเดียวกัน
ตามมาตรานี้ ผู้ที่มีสิทธิยิ่งกว่าคือผู้ที่ได้ทรัพย์ไปอยู่ในความครอบครองก่อนด้วยสัญญาเช่า ไม่ใช่ผู้ที่ทำสัญญาเช่าก่อน
↑ ดูประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมด
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26