มาตรานี้ให้อำนาจศาลสั่งห้ามเข้าเขตกำหนดเพื่อความปลอดภัยของประชาชน โดยเมื่อศาลพิพากษาให้ลงโทษผู้ใด และศาลเห็นสมควรเพื่อความปลอดภัยของประชาชน ไม่ว่าจะมีคำขอหรือไม่ ศาลอาจสั่งในคำพิพากษาว่าเมื่อผู้นั้นพ้นโทษตามคำพิพากษาแล้ว ห้ามมิให้ผู้นั้นเข้าในเขตกำหนดเป็นเวลาไม่เกินห้าปี
📎 ที่มาตัวบท (ทางการ): สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ↗
💬 ถาม AI เกี่ยวกับมาตรา 45 หรือเล่าเหตุการณ์ของคุณพบ 4 คดีที่อ้างถึงมาตรานี้ (พ.ศ. 2483–2534) — แสดงคำพิพากษาที่มีคำวินิจฉัยครบถ้วนที่สุด (ย่อโดย AI ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย)
ฎีกาที่ 1124/2534 🤖 ย่อโดย AIการที่เจ้าพนักงานมีอำนาจยึดทรัพย์สินไว้ตามกฎหมายนั้น ย่อมมีกำหนดเวลาตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ เมื่อพ้นกำหนดเวลาดังกล่าวแล้ว การยึดทรัพย์สินต่อไปย่อมเป็นการกระทำที่ไม่มีอำนาจ…ฎีกาที่ 673/2483 🤖 ย่อโดย AIการกระทำของจำเลยที่แต่งฟ้องและจดข้อความในฟ้องว่าเป็นทนายความ ทั้งที่ใบอนุญาตทนายความขาดต่ออายุแล้ว เป็นความผิดฐานแจ้งความเท็จตามกฎหมาย และไม่สามารถอ้างว่าไม่รู้กฎหมายเพื่…ฎีกาที่ 113/2488 🤖 ย่อโดย AIซื้อกะทะไว้จากผู้เก็บตกได้โดยเปิดเผย และโดยสุจริต ไม่รู้ว่า เปนของได้มาโดยผิดกฎหมาย ไม่มีผิดฐานรับของโจร.…ฎีกาที่ 147/2483 🤖 ย่อโดย AIการถูกทำร้ายที่ได้สงบระงับลงแล้ว ไม่ถือเป็นการยั่วโทษะตามกฎหมาย…ไม่เกินห้าปีนับแต่พ้นโทษตามคำพิพากษา ตามที่ตัวบทกำหนด
ไม่จำเป็น ตัวบทระบุว่าไม่ว่าจะมีคำขอหรือไม่ ศาลอาจสั่งได้เมื่อเห็นสมควรเพื่อความปลอดภัยของประชาชน
มีผลเมื่อผู้นั้นพ้นโทษตามคำพิพากษาแล้ว ตามที่ตัวบทระบุ
🗓️ ปรับปรุงข้อมูลตัวบทล่าสุด: 2026-07-26